Status Updates From دیوان سومنات

دارم لذت می‌برم واقعاً. داستان اول -«مینیاتورها»- جذاب بود. راوی یه نقاش مینیاتوره، که خونه‌ش خانه‌ی امنی برای مادام اشنایدر، نظامی آلمانی می‌شه. شوهر مادام، سروان اشنایدره که موقعی که دوتایی تو راهن، همو گم می‌کنن و مادام توی ایران اسیر می‌شه و انگار از راوی دوتا بچه می‌آره، که البته یه‌سری دیالوگ‌ها به‌ زبان آلمانی بود که اگه می‌فهمیدمشون بهم توی فهم داستان کمک می‌کرد ولی یکم گشادم که بزنم ترنسلیت :)

در داستان‌هایی که تا این ‌جا خوندم، بین اون همه تکنیک پست‌مدرن و...، برجسته‌ترین مسئله یا موضوع زن بوده. و نشون می‌ده بر خلاف بعضی نظرات زیر همین کتاب، خسروی خالی از مسئله‌مندی نیست.

پلکان

داستان «مرثیه برای ژاله و قاتلش» رو خوندم و عالی بود.