Status Updates From دیوان سومنات

اولین بار که مرا کشتی به چشمانت نگاه کردم، داشتم فکر می‌کردم چقدر زیبا هستند، که مردم، در همه‌ی مدت مرگ به زیبایی چشمانت فکر می‌کردم، کاش حکم را پاره می‌کردی.

سخنرانی که روی سقف فورد می‌ایستد، فریاد می‌زند: ما هنوز در حال قربانی دادن هستیم، در خفا به ما شلیک می‌شود و خون ما به کرات بر زمین ریخته می‌شود، من از شما می‌پرسم که کی نظامات برقرار می‌شود؟

مأمور حادثه را نمی‌دید، مأمور نمی‌دید که نگاه‌هایمان مثل دو نیلوفر در هم می‌پیچد، فقط شکل ساده فعلی را می‌دید و نمی‌دید که ما...

دارم لذت می‌برم واقعاً. داستان اول -«مینیاتورها»- جذاب بود. راوی یه نقاش مینیاتوره، که خونه‌ش خانه‌ی امنی برای مادام اشنایدر، نظامی آلمانی می‌شه. شوهر مادام، سروان اشنایدره که موقعی که دوتایی تو راهن، همو گم می‌کنن و مادام توی ایران اسیر می‌شه و انگار از راوی دوتا بچه می‌آره، که البته یه‌سری دیالوگ‌ها به‌ زبان آلمانی بود که اگه می‌فهمیدمشون بهم توی فهم داستان کمک می‌کرد ولی یکم گشادم که بزنم ترنسلیت :)

در داستان‌هایی که تا این ‌جا خوندم، بین اون همه تکنیک پست‌مدرن و...، برجسته‌ترین مسئله یا موضوع زن بوده. و نشون می‌ده بر خلاف بعضی نظرات زیر همین کتاب، خسروی خالی از مسئله‌مندی نیست.

پلکان