Status Updates From Dlaczego nikt nie widzi, że...

Forma narracji jest chaotyczna. Autor przedstawia dziesięciu bohaterów we fragmentach, przeskakując między nimi w cykliczny sposób. Zamiast spójnej opowieści powstaje zbiór urywków w stylu "dopasuj sobie sam", wątki są zbyt krótkie, najważniejsze szczegóły są pominięte, a wątki w żaden sposób nie poparte psychologiczną wiedzą.

Bardzo ważny temat, jednakże opowiadane historie są do siebie bardzo podobne, opisywane zbyt chaotycznie, nie wchodzące w szczegóły relacji. Reporterka nie wycisnęła z tych historii maximum, nie przemyślała struktury tego reportażu. Mamy tutaj wywiad z psychoterapeutką, który jest na plus. Ale brakuje w tych historiach jakiejś puenty, ładnego przejścia, pogłębia tematu, skupieniu się na niuansach każdej reakcji.