bluebae > Recent Status Updates

สปอย
วันที่ 7 เป็นเกรกอรี โกลด์ ศิลปิน

สปอย
ร่างที่ 7 เป็นจิม แรชตัน ตำรวจ คบหากับเกรซ เดวีส์

วันที่ 5 เอ็ดเวิร์ด แดนซ์ นักกฎหมายประจำครอบครัว

สปอย
วันที่ 1 เป็นเซบาสเตียน เบลล์ หมอและพ่อค้าฝิ่น ขี้ขลาด ใจดี หวาดกลัว แต่หายไปละเพราะนอนหลังเที่ยงคืน
วันที่ 2 เป็นโรเจอร์ คอลลินส์ พ่อบ้าน ส่วนใหญ่นอนซมเพราะโดนเกรกอรี โกลด์กระทืบ
วันที่ 3 เป็นโดนัลด์ เดวีส์ เด็กสุด ไม่ค่อยมีบท ล่าสุดคือพยายามหนีจากแบล็กฮีท
วันที่ 4 เป็นลอร์ดเซซิล เรเวนคอร์ต นายธนาคารสูงอายุ อ้วน เดินลำบาก แต่ทำงานเป็นระบบ มีมือขวาคอยช่วย
วันที่ 5 เป็นโจนาธาน เดอร์บี ใช้ความรุนแรง ใจร้อน

ลืมเอา index มา อ่านไม่สนุกเลย

คุณเคยเป็นหมอ หลังจากนั้นคุณก็เป็นพ่อบ้าน วันนี้คุณเป็นหนุ่มเจ้าสำวันนี้คุณเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ พรุ่งนี้คุณจะเป็นนายธนาคาร แต่ทั้งหมดนั้นไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของคุณ หรือตัวตนที่แท้จริงของคุณ สิ่งนั้นถูกปอกเปลือกลอกคราบทันทีที่คุณก้าวเข้ามาในคฤหาสน์แบล็กฮีท และมันจะไม่กลับมาจนกว่าคุณจะไปจากที่นี่ — p.105

เพราะความเป็นนิรันดร์มันน่าเบื่อ — p.107

จำได้ว่าเป็นหนังสือเล่มโปรดสมัยก่อน เลยย้อนมาอ่านอีกครั้ง คือหนังสือหนักมากกกก ปวดแขน เมื่อก่อนอ่านไปได้ยังไง ตอนนี้สมาธิและเวลาสั้นกว่าเมื่อก่อนมาก 555

สปอย
วันที่ 1 บิชอปสิงร่างเซบาสเตียน เบลล์ เป็นแพทย์ เป็นพ่อค้ายาเสพติด

always เวรเอ๊ย!

เกลียดที่เปรียบว่าคู่รักภาษากรีก 55555

เขารู้จักกันผ่านตัวอักษร รู้จักทัศนคติกันผ่านรายงานภาษากรีก

การเลี้ยงทาสเป็นเรื่องป่าเถื่อน แต่การเฉือนเนื้อพิเศษกินสดๆ เป็นเรื่องธรรมดา เริ่ด ศีลธรรมตีกันในหัว

หายใจไม่ออก

เหมือนดูหนัง เหมือนอ่านหนังสือ book guide ในเกมสมัยก่อน

ป๊อปปี้กับอเล็กซ์เจอบ้านของตัวเองแล้ว

เหนื่อย จะอ้วก มึนหัว อ่านก่อนนอนแล้วฝันร้าย

ไม่ต้องไล่ล่าฆาตกร ไม่ต้องมัวสืบหาความจริง เฉลยตั้งแต่ปกหลังแล้ว ฉากก็ไม่ต้อบมีมากมาย แค่นั่งคุยในชั้นใต้ดินก็กินขาดละ

เล่มนี้ขยี้ปมความตายของแม่โรเบิร์ตมากๆๆ อ่านแล้วจุกอก เหนื่อย อ่านต่อไม่ไหว เศร้า

tw: mention of rape

ถ้าโคนันมีพ่อสอนให้พี่ฮาวาย ฮันเตอร์ก็คงเพราะผมอ่านหนังสือเยอะครับ

ขอข้าวเหนียวมาจิ้มหลู้ลาบหน่อย

ตัวละครเยอะมาก ตั้งสติก่อนสตาร์ท

เนื่องๆ เรื่อยๆ ไม่เหนื่อย แต่ก็ไม่ว้าว

คุณทัคโกะที่ขายวิญญาณให้สิ่งพิมพ์มานาน เริ่มมีจุดเปลี่ยน

ค่อยๆ กระเทาะเปลือกเล่าเรื่องย่านางกับยายการเวก

เสียดายฉากหลัง เมืองน่าจะมีบทบาทมากกว่านี้ การบรรยายบางจุดรวบรัด บางสิ่งถ้าปูพื้นฐาน เล่นกับใจนานๆ น่าจะอินขึ้น