Sepanta > Recent Status Updates

یک چیزی ته خورجین مانده بود. بزرگتر و سنگین‌تر از کفتر؛ و سیاه بود. هوا تاريك شده بود. ما آن روز دیر وقت رفته بودیم. از همیشه دیرتر. خورجین را چند بار تکان دادم بیرون نیامد ترسیده بودم دست انداختم ته خورجین آن را بیرون کشیدم. موهای بلند سر جلال را به دست گرفته بودم. چشمانش هنوز باز بود. نمیدانم چرا یکباره توفان شد و گردباد شد. از ترس نصف صحرا را با سر جلال دویدم.

• از داستان کوتاه «جن»

در لحظه کوتاه و هول انگیز دریافت که پدر واسیلی چه قدر تنهاست و انگار متعلق به او و یا هیچ کس دیگری نیست و نه او و نه هیچ کس دیگری هم نمی‌تواند این وضع را تغییری دهد و اگر کل مهربانان و زورمندان عالم هم جمع می‌شدند و او را در آغوش می گرفتند و دلنشین ترین و مهرآمیزترین کلمات را نثارش می‌کردند، باز همان قدر تنها بود.

• لیانید آندری‌یف
ـ از «زندگی واسیلی»