Ali Np > Recent Status Updates

قبل از خواب، کتاب رو می‌بندم و برای چندمین‌بار برای خودم تکرار می‌کنم: چقدر خوبه که ادبیات رو داریم!

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم طب سنتی جزو واحدام باشه و از اون گذشته بیام کتابش رو در گودریدز ادد کنم 🤦🏻‍♂️

استاد غبرائی می‌دونه چه کتابی رو ترجمه کنه🔥

مست می‌کنه آدمو…
هر شعر این قابلیت رو داره که چندین‌بار بخونیش بعد تازه بری راجبش سرچ کنی.

ناقوس‌های معبد از صدا می‌افتد
شکوفه‌های عطرآگین به جای می‌ماند
شبی کامل!

باید دانست که در ادبیات ژاپنی هرگاه نام شکوفه یا گلی به میان آید که نام یا صفتی اضافی همراه آن نباشد، مقصود شکوفهٔ گیلاس است :)

باید به احترامِ جان فانته و کاراکتری که خلق کرده (آرتورو باندینی لعنتی) سَرَم رو خم کنم❤️🤌🏻😓

انتظار نداشتم که این کتاب اینطوری قلبم رو لمس کنه :(((

گفت: چه غریب که آدمیزاد نه‌تنها از عهده‌ی چیزی ناشدنی، که از عهده‌ی برخی چیزهای شدنی هم برنمی‌آید.
مقدر نبود شما دلی وفادار پیدا کنید تا سبب نیکبختی تمام‌عیارتان شود.

سرزمینی را که در آن لیموها می‌شکوفند می‌شناسی؟
اندر میان گلبرگ‌های تیره نارنج‌های زرین می‌درخشند.
در آسمان آبی نسیمی نرم می‌وزد.
می‌شناسی‌اش؟ برویم آنجا، برویم آنجا،
آه محبوبم، می‌خواهم با تو رخت برکشم.

«پایان دفتر سوم»

تو در عالم غریبی اما با دلت آشنایی.
«پایان دفتر دوم»

پ.ن: چقدر داره بهم می‌چسبه این کتاب و چقدر خوشحالم که وقت مناسبی سراغش رفتم.

هزار بار در غیاب او در خیالش غوطه خوردم و چنان آغشته به حضورش بودم که به سودنِ کتابی یا جامه‌ای یا چیزی دیگر گمان بردم دست روی دست او کشیده‌ام.

«پایان دفتر یکم»

نکنه این ویلهلم، همون ویلهلمی باشه که وِرتر براش نامه می‌نوشت؟
:(((

پ.ن: چه باشه چه نباشه من اینطور در نظر می‌گیرم 😇😂

آن روزها را با خویی تنگ می‌گذراندیم تا راهی به رهایی بیابیم.

حتی لذت بردن از این کتاب هم آزاردهندس برام!
بقول راسکولنیکف: «بگرد تا بگردیم» آقای داستایوفسکی.

کاش می‌شد از این زندگی فرار کنم، برم قرن ۱۷، در دهکده‌ی زیبای وال‌هایم پیش ورتر و باهم دوتایی رنج بکشیم.

پایان بخش دو.
بخش اول رو بیشتر دوست داشتم. بخش دوم راسکولنیکوف کلافه‌ام کرد.

میشه یک روزه تمومش کرد ولی دلم نمی‌خواد
به قول همین ماکار آلکسییویچ: ادبیات نیست. جشن کلمات است.

بعد از چندتا کار ادبی و آموزنده
یکم خل‌بازی با جک لازمه 🍻

ریشه‌دار اما روانم…

میشه گفت ارزشمند. از اون کتابایی که ارزش کتابخونه‌ات رو بالا میبره.

گفتگوی ایوان دمیتریچ و آندری یفیمیچ درخشان بود!
(پارت ۱۰)