Mahsa > Recent Status Updates

وقتی هدیه گرفتمش، گفتم هر وقت اومدم گیلان می‌خونم. حالا توی بارون و توی کوه و دریا و جنگل نشستم به خوندن این کتاب.

مغزم هشدار زرد بودن میده، ولی می‌خوام موازی با کتاب "انسان و سمبول‌هایش" پیش برم.

"آنجا روی صحنه من خودم نیستم، شاید درست است بگویم توالی آدم‌های گوناگونم. من باید ملقمه‌ای از آدم‌ها باشم. ... راز این است. کس دیگری شدن نه، بلکه به نقش کس دیگری در خودم حیات بخشیدن، گویی خودمم و او این‌گونه من می‌شود. ... فکرش را بکن. بیست سال دیگر می‌توانم به خودم بگویم، من مرتکب قتل شده‌ام، خودکشی کرده‌ام، دیوانه شده‌ام، مردها را نجات داده‌ام و آن‌ها را نابود کرده‌ام. آه چقدر امکانات گوناگون وجود دارد."

"زجر مدام را بپذیر و دم مزن"

خیلی شباهت ندارن ولی هی یاد «ملی و راه‌های نرفته‌اش» میفتم و تا حد جنون حرص می‌خورم. آخه دختررررر اعتراض کننننننن. بیا بیرون از اون وضع

فکر می‌کنم یه نویسنده برای نوشتن این صحنه‌های تلخ چقدر باید بی‌رحم باشه؟ من با خوندنش صورت‌صورت اشک ریختم، تو با نوشتنش چقدر؟

"محال بود کلاغ بتواند آواز زنگدار طرقه را سر دهد. شکل و رفتار باید با صدا هماهنگ باشد‌."

نیاز به یه نیروی ماورایی دارم تا ریویوهای ننوشته رو بنویسم^^

"روایت است که حوا قبل از هبوط قاعده نمی‌شده است. وقتی آدم و حوا هبوط کردند، خداوند زن را بیش از مرد مجازات کرد، زیرا او در واقع مسئول هبوط بود. او مرد را وسوسه کرد. کلمات کتاب مقدس را به یاد داری؟ «با الم فرزندان خواهی زایید.»* منظور خداوند این بود که برای زن هر چیز مربوط به فرزندان مستلزم رنج است. شادی عظیم هنراه با رنج عظیم."
* عهد عتیق، سفر پیدایش، باب سوم، آیه ۱۶

(این قسمت ممکنه یکم حال بهم زن و دردناک باشه.)

در زمان کوتاهی که در اختیار داشتند تنها یک راه برای اخته کردن هزاران بره‌ی نر وجود داشت. بیضه‌ها را لای انگشتهاشان می‌فشردند و بعد با دندان می‌کندند و به زمین تف می‌کردند. دم بره‌های نر و ماده که با حلقه‌های آهنی بسته میشد رفته رفته بر اثر نرسیدن خون باد می‌کرد و می‌پژمرد و می‌افتاد.

"کمال در هر چیز بطرز غیر قابل تحملی ملال‌آور است. من به نوبه‌ی خود با کمی نقص موافقم."

"در طول سال‌ها، بارها مورد تحسین زن‌های خانواده‌مان قرار گرفتم. به خاطر توداری‌ام. به خاطر رازداری‌ام. خیلی زود فهمیدم که به یک صندوقچه می‌مانم با دری کیپ و پر از راز."

چقدر قند و نباته:)) از قشنگی و سادگیشون گریه می‌کنم

الان قلبم وایمیسه از هیجان اومدن گودریدز

دل لاک‌پشت تا ساعت‌ها پس از آن‌که شکمش را شکافتند و گوشتش را پاره پاره کردند باز هم می‌تپد. پیرمرد با خود گفت که من هم یک چنین دلی دارم.

لحظه‌ی حیاتی ما همیشه همین لحظه‌ای است که در آنیم. زندگی چیزی جز سلسله‌ای از اکنون‌ها نیست و مرحله‌ی آخرش مرگ است و احتمالا هرگز به نقطه‌ای نمی‌رسید که احساس کنید همه‌ی زندگی‌تان سر و سامان گرفته است.
دست از به تعویق انداختن «معنای واقعی» وجودتان تا آینده بردارید و خود را غرق در زندگب درحال‌حاضر کنید.

تا وقتی خودم دارم می‌خونم احساس میکنم نمی‌فهمم قضیه چیه؛ بعد میرم صحبت‌های همخوان‌ها رو می‌خونم و بیشتر برگ‌ریزون میشم.

وقتی سکوت طولانی می‌شود، دلهره آغاز می‌شود.

اِما، اِمای عزیزم. روزهای سختی‌ رو گذروندیم. امّا تو سخت‌ترش می‌کنی با نشون دادن احساساتی که انکارشون می‌کنم. پس همین‌جا بمون تا روزهای بهتری که نزدیکه برگردم بهت.

«در عین حال هم آرزو می‌کرد بمیرد و هم در پاریس زندگی کند.»

"می‌خواست بداند که واژه‌های خوشبختی، عشق و سرمستی که در کتاب‌ها خوانده و به نظرش بسیار زیبا آمده بود، به‌راستی در زندگی چه مفهومی دارند."

فلوبر جان، با این توصیفات و جزئیاتت منم دارم عاشق اِما میشم.

یه طنز خیلی ریزی داره بهمن فرسی که خوشم میاد. جزئیات داستان‌‌ها و نثر عامیانه‌اش جذابه برام و دشوار. مغزم گره‌گره شد تا داستان "دوازدهمی" رو بخونم.

"به محض اینکه میسر بشه دور میشم. دور و فراموش و گم."

"می‌دونی وقتی زنا می‌خوان یه بلایی سر موهاشون بیارن، نمی‌تونی جلوشونو بگیری."

عصبیم می‌کنه این نمایشنامه و کشیش ماندرس.

- من برای آسایش و رفاه تو حاضرم شب و روز کار کنم و عرق بریزم؛ بخاطر تو حاضرم تمام سختی‌ها و ناملایمات را تحمل کنم. اما هیچ مردی از شرف و حیثیت خودش نمی‌گذرد، حتی برای عزیزترین کسش.
+ اما زن‌ها میلیون‌ها بار این گذشت را کرده‌اند و هیج ادعایی هم نداشته‌اند.

"می‌دانی چرا من توی مهمانی‌ها کمتر با تو حرف می‌زنم، یا ازت فاصله می‌گیرم یا دزدکی نگاهت می‌کنم؟
دلم می‌خواهد خیال کنم ما دزدکی همدیگر را می‌خواهیم. دوست دارم خیال کنم یک مانعی برای روابط ما هست و ما نباید با هم رابطه داشته باشیم."

"آدم مگر از زندگی چه می‌خواهد؟ یک عالمه پول و یک عالمه آرزو. تا هرچه غصه و دغدغه است بیندازد پشت گوش و بزند به عالم خوش‌باشی."

دلم نمی‌خواد درباره داستان‌ها بخونم و بیشتر از چیزی که نویسنده نوشته بفهمم. نخواسته که بفهمم. همین‌قدر تو ذهنش بوده که بفهمم. تحلیل‌ها فقط دنیای داستان‌ها رو خراب می‌کنن.