Faraway S. > Recent Status Updates

คั่นชีวิตจริงยม ๆ ด้วยนิยาย survival action fantasy สักหน่อย ก็สนุกดีนะ อ่านได้เรื่อย ๆ ฆ่าเวลาที่แสนน่าเบื่อ

ลึกลับซ่อนเงื่อนเสียจริง หยุดอ่านไม่ได้เลย นักเขียนบรรยายบรรยากาศ สภาพแวดล้อมของสถานที่ได้ชวนระทึกขวัญ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าเนี่ย เรากำลังเห็นท่านเคาต์แดร็กคิวล่าผ่านสายตาโจนาธานอยู่นี่ไง แต่เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฮีเลย (เพราะนักเขียนไม่เปิดเผยง่าย ๆ กอปรกับเรารู้เห็นผ่านมุมมอง pov 1) ชอบการบรรยายสภาพแวดล้อม สถานที่ในเรื่องจริง ๆ รายละเอียดเยอะ แต่ยังลึกลับอยู่ รู้สึกเหมือนค่อย ๆ ควานหาแสงรำไร เริ่ด

ว่าด้วยการรัดเท้า และไม่ได้มีแค่ในผู้หญิงจีน อารยประเทศยุโรปก็ไม่ได้ก้าวหน้าไปจากการกดขี่ผู้หญิงมากกว่าแต่อย่างใด เลยได้รับรู้เรื่องกระโปรงสุ่มที่เป็นการใช้บิวตี้สแตนดาร์ดวัดคุณค่าผู้หญิงยุโรปอย่างไร

ถามว่าเริ่มเรื่องที่สองในเล่ม แล้วเข้าใจไหม ก็ยังไม่สามารถ ขอตีความตามประสบการณ์ท้องถิ่นแบบส่วนตัวแล้วกัน

ประเพณีปักตะไคร้น่าสนใจมาก ในปัจจุบันที่มันถูกลดทอนคุณค่าความพยายามของมนุษย์ด้วยการยกเอามาเป็นเพียงเรื่องล้อเลียนพรหมจรรย์ของผู้หญิง เราชอบที่ผู้เขียนนำเสนอแง่มุมนี้ เรื่องราวในครัว ณ งานบุญงานประเพณีต่าง ๆ (ไม่ได้นำเสนอในมุมที่ผู้หญิงถูกกด แต่เมื่อสาว ๆ รวมตัวกันในครัวแล้วทรงพลังมาก ไม่มีใครจะบัญชาพวกชีได้) ทุกคนรู้กันดีว่ามนุษย์เอาชนะธรรมชาติไม่ได้หรอก แต่ประเพณีนี้ก็สะท้อนให้เห็นการต่อสู้ดิ้นรนและไม่ยอมแพ้ของคน

บทแรกก็อยากตะโกนชวนสาว ๆ ปลดแอกจากผู้ชายธงแดงละ อย่าไป compromise กับมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ we can't fix trash men น่ะ

แค่คำนำนักเขียนที่กล่าวถึงประเพณีและวัฒนธรรมอันเป็นสัญลักษณ์ของโลกฟากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทำให้เรารู้ตัวว่า แม้เราเป็นคนในแถบนี้ แต่เราก็ไม่รู้จักอะไรเลย รวมทั้งรากเหง้าของตัวเองด้วย การอ่านเล่มนี้คงพาเราไปส่องประวัติศาสตร์ของวันเวลาและประวัติศาสตร์วัฒนธรรมในถิ่นแถบนี้ได้แจ่มแจ้งมากขึ้น

พลังงานราวคนบ้าเช่นนี้อาจเกิดจากตำแยแมว ซึ่งในกรณีนี้ ถ้าใครจะเป็นมีความผิด ก็คงเป็นมนุษย์นั่นแหละ

ฉันอ่านอะไรอยู่ ฮ่าๆๆๆๆ เหมือนจะค่อนขอด (ปนอวย) แมว แต่จิตวิญญาณก็ตกเป็นทาสแมวอยู่ดี

เหมือนย้อนไปปีนั้น กำลังเรียนออนไลน์อยู่บ้านเลย เครียดกับปัญหาส่วนตัวที่พ่วงปัญหาสังคมระดับโครงสร้าง แต่ยังดูมีความหวังกว่าตอนนี้มาก การอ่านเล่มนี้ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปจดจำอะไรหลายอย่างในตอนนั้น ท่ามกลางสภาพที่บั่นทอนวัยสร้างตัวของเราทุกปี หวังว่าเราจะไม่ลืมว่าเราเคยมีหวังแค่ไหน แม้ว่าตอนนี้จะรู้ตัวว่าความหวังในใจเรามันริยหรี่ลงทุกทีก็ตาม