H.tea > Recent Status Updates

بزرگ‌ علوی رو جزو اون دسته از آدم‌ها تصور می‌کنم که حرف زدن رودررو باهاشون احتمالاً خیلی می‌چسبه؛‌ اون‌هایی که حرف زدن باهاشون تو رو خسته نمی‌کنه. شاید بشه به کتاب و روند روایتش خرده گرفت (رجوع کردیم به ریویوهای زیر کتاب) ولی من جدی داره خوشم می‌آد از طرز فکر علوی و شیوه‌ی نوشتارش، انگار خودش رو سانسور نمی‌کنه؟ شاااید 🤷‍♀️

خدایا، خالد رو خیلی دوست دارم.

غرور سولماز و گالان هنوز سفت‌و‌سخت پابرجاست چون آسیبی به‌ خودشون نمی‌زنه. چون قربانی سرکشی‌هاشون آدم‌های دیگه‌ن. شعله‌ی عشقشون خاموش نمی‌شه چون اصلاً نسیمی وجود نداره، چون این آتیش، خودش منشاء طوفانه. احساس می‌کنم صحنه‌ی نمایش این دو نفر روی خونِ بقیه استواره، برای همینه که خط برنمی‌دارن، برای همینه که ضعیف نمی‌شن. این غرور افسانه‌ای.. تا این‌جا ادامه داشته چون 'خودشون' هیچ‌وقت سپرِ بلاش نبوده‌ن.

کل‌کل‌های گالان و سولماز. این دونفر یه‌چیزِ دیگه‌ن قشنگ.

توی قفسه‌های کتابخونه پیداش کردم و برش داشتم. امیدوارم تجربه‌ی خوبی بشه:((

وای خدایا باورم نمی‌شه چه‌طور یهو ان‌قدر درگیرش شدم. تا این‌جا که یک هیچ به نفع اسکیتاه. این مانی چرا ان‌قدر حال‌بهم‌زنه.

من دوباره این‌جام. هستیِ قدیمی بهش نیاز داره، به گذشته‌ای که الآن حتی آتیش هم نمی‌تونه روش خط بندازه.

خب پس، برنامه اینه. تا پایان خرداد رو دووم می‌آریم، بعدش این قلبِ شکسته و ذهنِ خسته رو بین صفحات کتاب‌ها دفن می‌کنیم، برای همیشه.
دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردم به‌جایی که امشب هستم، هیچ‌وقت.

A very risky gamble (Reading this book.)

احساس بهتری داشتم اگر با جملات کتاب غریبه بودم؛ اگر به‌خاطر فهمیدن همه‌ی اون‌ها، یه سوگواری تمام‌عیار به شخصیت‌های کتاب بدهکار نبودم.

"غایت زندگی شکوفایی خویشتن است"

"آه، نمی‌دانم چه‌طور بگویم. وقتی کسی را خیلی خیلی دوست دارم، هیچ‌وقت اسمش را به دیگران نمی‌گویم. این کار مثل تسلیم‌کردن بخشی از وجود او به دیگران است. من طوری بار آمده‌ام که عاشق پنهان‌کاری‌ام. به‌نظرم این تنها چیزی است که زندگی مدرن را رازآمیز و شگفت‌انگیز می‌کند. حتی عادی‌ترین چیزها هم وقتی پنهانشان می‌کنی جاذبه‌ای پیدا می‌کنند."

"هنر درواقع آینه‌دار مخاطب است، نه زندگی‌."