Mana Ravanbod > Recent Status Updates

جز بخش‌های روانشناسی بقیه بقاعده و درست.

تذکره‌ی احوال شاعران و خوشنویسان و نقاشان ایران یک چیز بامزه داره اینه که از اول تا آخر پُر از «یگانه‌ی دهر» و «فریدِ دهر» و «وحید عصر» و «بی‌نظیر» و «یگانه‌ی آفاق» و اینهاست. هزاران یگانه. هیچ وقت هم نه به کسی برخورده نه جای هم رو تنگ کردن. انگار هنرمندان در صلح و صفا هزارتاشون در یک اقلیم می‌گنجن. به به.

‏«تو جانی و من به جان مشتاقم»

‏مصرع آخر قطعه‌ای نستعلیق از سام میرزا صفوی.

صاحب گلستان هنر گوید شاه محمود نیشابوری را بدیدم در مشهد که مجاور آستانه‌ی رضوی بود و زندگی را با مختصر حق‌الکتابه‌ای می‌گذراند و او «چنان از ریاضت و مجاهدت خود اظهار فرمود که اشتیاق من به مشق آنقدر بود که شبهای تابستان از اول شب تا صباح در مهتاب نشسته مشق جلّی می‌کردم.»

ص ۲۹۶

صاحب گلستان هنر گوید شاه محمود نیشابوری را بدیدم در مشهد که مجاور آستانه‌ی رضوی بود و زندگی را با مختصر حق‌الکتابه‌ای می‌گذراند و او «چنان از ریاضت و مجاهدت خود اظهار فرمود که اشتیاق من به مشق آنقدر بود که شبهای تابستان از اول شب تا صباح در مهتاب نشسته مشق جلّی می‌کردم.»

ص ۲۹۶

البته پراکنده می‌خوانم مثلاً فصول مربوط به هند و مصر و دریاها و رودها و غسانیان و غیره. دریای خیال و ایده است. چند یادداشت پراکنده که سالها پیش از کتاب برداشته بودم در نظرم بی‌قدر آمد. کنج کتابخانه‌ی دانشگاه تهران در بیحوصلگی جلد اول را ورق زدم و پانزده-بیست تایی یادداشت برداشتم. حیف کرده بودم.

دوره‌ی فترت از خیال‌انگیزترین بخش‌های تواریخ و تفاسیر است که وقت خواندنش می‌بینی رگه‌هایی از تاریخ نرم‌نرمک می‌دود در خیال و اسطوره. برای همین خیلی شبیه قصه می‌شود: جایی بینابین ساختار کتاب‌مقدسی و تاریخ حادث —تاریخ حجاز.

شعبده‌ی کلام و حکمت و تیزبینی.

آه وفور کاجها، زمزمه‌ی موجها که می‌شکند،
بازیِ آهسته‌ی نورها، ناقوس دوردست،
شفق که در چشمهای تو می‌افتد، ای عروسک،
صدف زمینی، که زمین دران می‌خواند!

در تو رودها می‌خوانند
و جانِ من در آن همه پا به گریز می‌نهد
به آرزوی تو،
و تو آن را گسیل می‌داری
به جا که می‌خواهی.

نرودا/ الهی

بَهرِ خدا بیا بگو، وَرْنه بِهِل مرا که تا/یک دو سُخَن به نایِبی بَردَهَم از زبانِ تو

بادى كه بر مزارع خشخاش ميوزد... (ع. مرتضوى)

برسان باده كه غم رو نمود اي ساقي وين شبيخون بلا...

گاهی سرعت تطبیق از دست ادم خارج است و بر باد

ترجمه اقای کوهکن اگر ارمانی نباشد، بهترین ترجمه این دو دهه از کارهای کربن است،بخصوص از این جهت که در فرانسه و در حلقه جانشینان کربن در پاریس دکتری گرفته و با افکار و دقایق کارهای این نحله اشناست. و.در مقابل ترجمه انشالله رحمتی افتضاح است.

الان میتونم بگم این کتاب جای خالی تاریخ معماری مدرن ایران رو پر نکرده

یکی از اشکالات کتاب این است که داده‌های زیادی دارد ولی این داده‌ها را به نتیجه‌ای نرسانده است. کار سختی نیست از ابتدا یک جدل میان سنت و مدرنیته تببین کنی و بعد سعی کنی معماری ایرانی را بر آن نگاشت کنی.
اصلن، یک سوال؟
این جدل سنت و مدرنیته یعنی چی؟
یعنی ما مخلوطیم، غیرقابل توضیح؟
یعنی نتیجه‌ی یک تحقیق می‌تواند باشد که ما غیر قابلِ توضیحیم؟

کتاب را به خواهش دوستی میخوانم و تا اینجاش پشیمان نیستم

"Free will is an illusion. Our wills are simply not of our own making. Thoughts and intentions emerge from background causes of which we are unaware and over which we exert no conscious control. We do not have the freedom we think we have."

hard to abolish lies once they have escaped into the world: We seem to be predisposed to remember statements as true even after they have been disconfirmed.if a rumor spreads that a famous politician once fainted during a campaign speech,and the story is later revealed to be false,some significant percentage of people will recall it as a fact—even if they were first exposed to it in the very context of its debunking

"Lies beget other lies. Unlike statements of fact, which require no further work on our part, lies must be continually protected from collisions with reality. When you tell the truth, you have nothing to keep track of. The world itself becomes your memory, and if questions arise, you can always point others back to it. You can even reconsider certain facts and honestly change your views."

The boundary between lying and deception is often vague. In fact, it is even possible to deceive with the truth. I could, for instance, stand on the sidewalk in front of the White House and call the headquarters of Facebook on my cellphone: “Hello, this is Sam Harris. I’m calling from the White House, and I’d like to speak to Mark Zuckerberg.” My words would, in a narrow sense, be true—but the statement seems calcula

برای بار دوم، برگشتم ببینم چیزی را از دست نداده باشم. کتاب کوچکی‌ست. همینطور که جلو می‌روم، بی‌ذکر صفحه، جملاتی را نقل خواهم کرد

داستان برای یک قصه کشش کافی ندارد، یعنی گرچه خوب و حساب شده است، اما دست طرفین زود رو می شود و مخاطب از نویسنده جلو خواهد زد. بر خلاف چندلر و فقط چندلر.‏

داستان تا اینجا کشش خوبی دارد، اگر خیلی مته به خشخاش نگذاریم. چون تعریف کردن داستان پلیسی، کاراگاهی و جنایی کار بسیار سختی شده.از این جهت ارزش و کشش داشت که حداقل جهان امروز را دستمایه کرده بود و روابط امروزی انسان ها از طریق اینترنت و موبایل. نه تنها در داستان آورده که اصلن داستان بر اساس این شکل جدید روابط قرن بیست و یکم بنا شده است