m.marz > Recent Status Updates

จบแล้ว อ่ยย ตอนพิเศษสุดท้ายคือ น้ำเน่าอะ 5555 ความหวานใจวัยเยาว์เอย ถถถ ใดๆ คือสมกับเป็นเซ็ตติ้ง รร มัธยม​มากๆ ตั้งแต่ตอนอ่านพี่กู้แล้ว กว่าจะดำเนินเรื่องมาจนจบคือ น่าร้ากก 55555

ทับใจเรื่องนี้ที่สุดก็ยังเป็นเรื่องมุกตลกกับระดับภาษา​ที่ใช้ในการแปลอะ สนุกมากกก ให้ 💯💯💯 เลย เล่มแรกฉันขำจนสำลักไปเยอะมาก อวี้อวี้น่ารักมากก ป่วนสุด ทับใจพี่สุยวัยมหาลัยที่รับมือเค้าได้อย่างดี UvU

ตอนสารภาพรักกันมันเป็นนุ้บนิ้บๆ ในใจมั่กก พิเซี่ยค่ดดดดหล่อเท่ หน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดูยังไม่ทันหายหนุถูกพี่เซี่ยทำขำพรืดอีกแล้วแม่ ตอนหลอกให้พี่อวี้พูดชื่อไอดีสามีคุณออกมาแล้วเปิดประตูไปเจอคนทั้งห้องคือค่ดแย่ที่หมายถึงนิสัยพิอ่ะแย้มาก 55555

เอาแล้ว ตลค บอสใกล้ออกโรงละดิ ผ้มสงสัยมากว่าระบบจะไปป่วนพี่ชายตระกูลจ้าวคนนั้นเข้าให้แล้วมั้ยนะ ไอ่ ปย คลุมเครือ​ว่าหลังฟื้นจากไข้ขึ้นมาก็แน่วแน่จะรีบกลับประเทศให้ได้นี่น่าสงสัยมั่ก

อวี้อวี้ตอนป่วยน่ารักจนใจเจ้บบ เหมือนยูกแมวน้อยขู่ฟ่อแฟ่เลยอะ 🥺​ เข้าใจเลยว่าทำไมพี่เซี่ยถึงขยันคันยุบยิบ​ที่ใจเพราะเจ้าเด็กนี่นัก..

สงสารน้องตอนชาติก่อนมากเลยอะ ไอ่พ่กต้าว ชีวิตน่าปวดหัวกันจัง ;;;

อ่ยย ทำไมมันตลกตลอดเวลา อห 55555 ชอบเอนเนอจี้พี่อวี้ตอนนั่งฟัง อจ จิตวิทยา​บรรยายมาก พอ อจ ยื่นไมค์​ให้ก็ตัวแข็งไปเลย พิพระเอกขำจนเกือบหลุดคาร์ 5555555555

จริงๆ พี่อวี้ก็คว้าที่หนึ่ง​โรงเรียน​มาครองได้ตั้งนานแล้วนี่เนอะ เอนดู uvu

อยู่ๆ เรื่อง 008 ก็ดูจะซับซ้อนขึ้นมา อ่ยย อยากรู้แล้วอะว่ามันคือไร ละชาติก่อนเกิดไรขึ้น น้องตายยังไงกันแน่อะ ฉันชอบน้องกับพิเซี่ยชาติก่อนตอนกลับมาเจอกันอีกรอบมั่ก มันเปนปุบปับ​ว่องไว ><

จบเล่มหนึ่งแล้วว เย่ะ มองความหนาแล้วได้แต่ชมตัวเองว่าเก่งมั่ก 5555 มันสนุกมากเลยอะ ฉันหัวเราะเสียงดังไปหลายรอบมาก ชอบจังหวะโบ๊ะบ๊ะ​ต่างๆ โดยเฉพาะเวลาพี่เมิ่งกวงโผล่มาอะ ถถถ

อวี้อวี้เกเรมากก!!! XD โอ้ยไอ่ต้าว ฉันไม่คิดว่าน้องจะเตะต่อยเก่งขนาดนี้ โคตรสุดจัด! พี่สุยไม่ต้องทำไรเลยอะ ยืนเงียบๆ น้องห้าวด่องๆ มาก ล่าสุดขู่หัวโจกปีสองว่าจะเอาหัวเค้ามาตีแทนลูกบิลเลียด​แล้ว น้องง เด็กดีแหละเนอะ 55555

อนาคต​เยี่ยงทะเลใหญ่ สุยอวี้เอ๋อร์อัน! อหหห เฉียบ!! หนุชอบมาก cp คู่ชิปมาให้เรียบร้อย มีนิยายเรื่องไหนให้คุณมากกว่านี้ป้ะ lol

อ่านไปครึ่งเล่มละ ชอบเอเนอจี้ ตลค แต่ละตัวมากๆ สนุกอะ 5555

พี่อวี้น่าเอ็นดู​มาก​ๆ​ อะ ตัวป่วนมาก พี่เซี่ยโดนตกแล้วอย่างไว 5555​

พี่เซี่ยโดนตกแล้วอย่างไว 5555 พี่อวี้น่าเอ็นดู​มาก​ๆ​อะแงงง

เพิ่งเริ่มอ่านไปสองสามบทก็คือติดแล้ว... 😂​ ชอบพี่เมิ่งกวงมากเลยอ้ะะ สุดยอดพี่ชายสายฮาดคอ! อหห ซีนมีเรื่องในไนท์คลับคือเดือดมากพ่อคุณ หนุชอบมากตอนพี่ด่าว่า x่าแม่มึv รู้มั้ยว่าน้องบิดาดื่มแอลไม่ได้ แล้วพี่ก็ใส่ไม่ยั้ง แง อีกฝ่ายโดนน้องพี่ตีหัวเองแท้ๆ งงจัด 😂😂😂

เค้าแปลคำด่าได้กลมกล่อมมากเลยอะ ชอบ อ่านอยู่เกือบสำลักน้ำ 55555 สมกับเป็นนิยายเซ็ตติ้งนี้

คูมพระ ชอบตอนจบมากๆ เลย อ่ยย เค้าสรุปโยงตอนจบตามฉบับนิยายออริที่เราไม่ได้เห็น จริงๆ ที่ไม่มีนักอ่านจากโลกไหนได้เห็นเลยออกมาเป็นโลกของนิยายทุกเรื่องรวมถึงเรื่องที่เราอ่านอยู่ได้แบบค่ดดดี ลงตัวมากๆ อะ สุดท้ายก็เป็นท่านจอมารที่ทำทั้งหมดตามสิ่งที่น้องเคยอยากทำเลย ใจผ้ม

ใดๆ คืออ่านเล่มแรกแล้ว รส ว่าเหมือนอ่านจอมมารเก็บเควส คสพ หวานน้อย 25% อีก 5555 แต่พอช่วงเล่มสองไปแล้วเริ่มหนุกขึ้นเยอะ ได้สัจธรรมมาหลายข้อด้วย ทับใจ 555

อห เล่มสามน้องเปิดตัวมาด้วยชุดแดงพร้อมเข็มขัดเงินรัดเอวเร้กๆ+ตำแหน่งประมุขคนใหม่ โซฮอทมั่กกก 😆❤️❤️ ตอนแรกก็สงสารตอนเนื้อเรื่องช่วงน้องผจญ​กับจิตมารนี่มากเลย ปวดหัวแทน แต่พอน้องสงบใจลงได้แล้วมานั่งอ่านไกด์​บุ้คฉบับปรับปรุงผ้มมก็แทบระเหยเป็นไอตามน้องไปแล้ววว มันฟฟฟกกฟกฟฟ (・///∇///・) นุ้งอินหานเจียงที่เอาแต่ใจค่ดจุดสูงสุดของความน่ารักเล้ยยยยยยย แง้ ไอ่ต้าวลูกหมาป่าน้อยๆ ❤️❤️❤️

จบเล่มสองแล้ว อห ตอนที่น้องเลิกคลุ้มคลั่งแล้วมานั่งคนเดียวอยู่ริมผานี่แหละคือความปวดใจของจริง ตอนเล่าเรื่องช่วงที่เติบโตมาจนถึงที่มาของหน้ากากคือใจหนุแบบบ มันไม่ใช่ว่าน้องเค้าอัดอั้นตันใจจนแทบระเบิดเอาช่วงนี้ แต่ว่าสิบกว่าปีที่โตมาใจน้องก็บิดเบี้ยวไปหมดแล้วอะ ลูกชายผ้มม TTvTT​ ตอนเด้กต้องแหลกสลายขนาดไหนถึงฝึกยอมฝึกกระบี่มาตลอดเพื่อเอาใจคนผู้นั้น เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไป ยอมเป็นกระบี่ทั้งที่ไม่เคยบอกว่าชอบใช้กระบี่ แง

จบเล่มได้แบบโบรสุดๆ อห เริ่มไม่มั่นใจว่าเรื่องนี้ตกลง คสพ แบบผมกับต้าเกอหรอ 55555 นี่สรุปเนื้อเรื่องเล่ม 1 ได้ว่าจอมมารเก็บไกด์บุ๊คได้เล่มนึง จากนั้นเลยออกตามหาไอเท็มไปสปอยผู้คุมกฏของเขาทั้งเรื่องแหละ แต่ในที่สุดเสี่ยวอินของผมก็ช่างพูดช่างจาขึ้นมาบ้างแล้ว เอ็นดูวว ที่จริงน้องก็ช่างสงสัยอยู่ใช่มั้ยนะ แค่เกิดมาปากหนักสุดๆ ทำตัวเหมือนหุ่นกระบอกตัวนึง จริงๆ ก็ยังมีเสี้ยวความเป็นเด็กหนุ่มอยู่ในตัว หูแดงเก่งด้วย แงง 555

อินหานเจียงน่ารักมากเลยอะ เอ็นดู ความดื้อรัน ซื่อตรงสุดๆ นั่น เห็นน้องที่ทำตัวเป็นกระบี่แล้วปวดใจตามพิพระเอกจริงๆ คสพ แบบโบรๆ สุดด ตอนบอกว่าไม่เอากระบี่แล้ว ต้องการแค่อินหานเจียง หนุแบบบ น้องเค้าจะเคว้งมั้ย จะรู้มั้ยว่าการเป็นอินหานเจียงเป็นไง กี่ร้อยปีที่น้องเป็นกระบี่เย็นเยียบอยู่แบบนี้ แง จู่ๆ เปิ่นจุนก็มาสาดความอบอุ่นให้ฟฟฟ

ละท่านจอมมารคืออยากรู้ไปหมดจีงง สงสารมาก ต้องมาคอยแก้บั๊ค คือแก้จนเรื่องรวน 5555

เอนจุซามะน่ารักขึ้นเยอะเลยยย เวลาเขินดูน่าแกล้งมาก 555

จบแล้ว สงสาร อรตต มากๆ กว่าน้องจะยอมให้ตัวเองได้มีความสุขก็คนอ่านลุ้นเหนื่อยมากกกกๆ แง ใดๆ คือดันเต้คือความดีงามของเรื่องนี้ น้องเปนสายรุ้งแสงตะวันเป็นแยมบนครัวซองต์​เป็นดาวทั้งฟ้า ชอบตอน อรตต มองดันเต้เล่นกับน้อนหมาแบบร่าเริงมากแล้วก็คิดกับตัวเองว่าความสามารถ​ที่จะมีความสุขของเขามาจากไหนกัน ไอ่ต้าว น้องเด็กดีที่หนึ่ง 💕💕

อ่านไปเรื่อยๆ ก็ยังพบว่าคู่นี้เหมือนเนเบรียลมากจริงๆ อยู่ดี อรตต มีความติดอยู่ระหว่าง ตลค ที่ดูเป็นเด็กดีแต่มีปมปัญหาเยอะแยะเลยในใจ กับเด็กที่แสดงอารมณ์​รุนแรงขัดแย้งชัดเจนแต่ลึกๆ คือจิตใจดีอ่ะ ส่วนดันเต้ ดันเต้คือคนที่ใจเย็นได้ทุกอย่างกับ อรตต อดทนได้หมดไม่ว่าเด็กนี่จะพูดเยอะ เรื่อยเปื่อย หดหู่ หรือดื้อ หรืออะไรก็ตามแต่ ดันเต้คือตามใจเลย (แต่จริงๆ ตัวเองก็มีด้านอื่นอีกมาก)​ ละ อรตต ก็สงบให้เค้าได้เหมือนกัน ฉันชอบมาก

สงสาร อรตต ตอนป่วยแล้วฝันร้ายมากๆ ตกลงน้องได้คุยกับพ่อแล้วมั้ย หรือนั่นคือแค่คิดไปเอง

ความรู้สึก​ระหว่างจะเป็นลมหรือร้องไห้ก่อนดีนี่มันคืออะไร เพิ่งอ่านจบพาร์ทแรกแต่พบว่า มัน ดี มาก ตอนอ่านคำนำบรรณาธิการ​ นักแปล คำนิยมบลาๆ มีคำที่ทุกคนพูดเหมือนกันคือ 'เรียบง่าย'​ ทีแรกก็สงสัยว่ามันจะแบบไหน แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าอะไรคือคำว่าหนังสือที่เรียบง่ายที่กวาดรางวัลไปหลายสถาบันมากๆ ไม่กล้าใช้คำว่าอ่านง่าย สำนวนมันง่ายจริง เล่าเรื่องเรียบจริงๆ แต่สารที่้เค้าเล่าเนี่ย ฉันมีต้องอ่านทวนไปหลายทีอยู่เพราะรับไม่ทัน 555

เพิ่งอ่านเล่มมังงะจบ เข้าใจละว่าทำไม อจ นักวาดตอนแรกถึงไม่คิดว่าสองคนนั้นจะดูเกิด คสพ อะไรต่อกันได้ แค่ ปย ให้พูดยังแทบไม่มีเลยต่ะ 55555 ซวี่เกอหนุแอร์ไทม์น้อยแบบน๊อยยย อาเถี่ยกับเฉิงเอ้อร์ก็คือหายไปเลย!

เล่มมังงะต้นฉบับคือไม่มีเวลาให้สำหรับอธิบาย​ขยายตรงไหนเลยจริงๆ อ่ะ แค่เนื้อเรื่องหลักนี่คิดว่าถ้าไม่ได้อ่านฉบับนิยายมาก่อนก็คือมีโอกาสงงสูงมาก มันตัดชุ้บชั้บ เอ๊ะอะดุ๊บกันอย่างเดียว ไม่มีโอกาสให้วาดช่องละเอียดๆ เลย

เข้าใจแล้วที่ อจ นักวาดบอกว่าฉบับการ์ตูน​ใส่เนื้อหาได้ไม่เยอะ เรื่องไวม้ากก ไม่ได้อธิบาย​ใดๆ เลยเค้าปั๊บๆ กันแล้ว แงง 5555

จบแน้วว อ่านทอล์คท้ายเล่มถึงได้รู้ว่าจริงๆ ตอนแรก อจ นักวาดไม่ได้คิดว่าระหว่างพี่ซวี่กับอาเถี่ยจะดูมีอะไรนิดหน่อยแบบนี้เหมือนกันด้วยอ่ะ แงงงงง้ พ่อคนบทน้อย พอเป็นนิยายเลยได้ขยายเรื่องราวไปต่อ แล้วสอง ตลค นี้ก็มีชีวิตชีวาขึ้นมามากๆ เลย ถึงแม้พล็อตกับสำนวนเขียวจะไม่ได้ดีว้าว แต่ถ้ามีเล่มแยกของซวี่เกอหนุก็จะ

เด็กนี่มันจีบพี่ฉันจริงๆ รึเปล่าฟะ ทำไมดูจังหวะ​ตกหลุมรัก​ ดูมีความเผลอใจ เอ้ะ แฟนบอยหรอ 55555

รู้ตัวอีกทีฉันก็เบลอ ตลค หลักไปแล้ว ถถถ เหมือนอ่าน pwp ไงไม่รู้​ ไม่ชินเลยอ่ะ อาอวี่น่ารักนะ แต่ไม่ชอบบทน้องกับหลิงฮ่าวดุ๊กดิ๊กกันอ่ะ เหมือนคาดหวังไว้ว่าจะเขียน คสพ ตลค กับต่างๆ ได้ดีกว่านี้ ฉันมีมาตรฐาน​จากพี่ข่ายเฟิงอันสูงลิ่วมาแล้วสินะ 55555 ตอนนี้เลยไปโฟกัสกับซวี่เกอทำเควสปราบผีแทนละ ตัวที่ตามน้องอยู่นี่แอบน่ากลัว ฟฟฟฟ

เบบี้พี่หลินซวี่น่ารักม้ากกกกก แง ตอนพิเจอเบบี้เสี่ยวอวี่ครั้งแรกแล้วยื่นมือไปให้น้องคือออร่าพี่ชายคนโตจับมาก แยงตาทะลุหน้ากระดาษ ละเสี่ยวอวี่ตะเร้กตะน้อยมั่ก ใจบางงงง

btw เด็กนี่ไม่ได้คิดจะจีบพี่เค้าใช่มั้ยนะ เอ๊ะ 555 นี่อ่านด้วยความเข้าใจว่าอาเถี่ยนี่น่าจะคู่กับเพื่อนอีกคนแน่ๆ มาตลอดเลย แต่ซีนนี้มันอะไรกัน เดินตามเค้าลงมาเฉย หรือจริงๆ เด็กมันแค่ขี้เผือกฟะ ตามมาเล่นบท npc ให้ 😂

พิค้าบบ นุ้งผักกาดโดนหมูกินไปแน้ววว แง เรื่องไปไวมากเลยอ่ะ หรือเพราะเขียนมาจากม่านฮวาหรอ

btw พิหลินซวี่ยยย พ่อยอดไมโครเวฟแงง ทำไมพี่อบอุ่น​อ่อนโยน​ขนาดนิ 😭😭✨

เอ็นดูนุ้งเฉวียนอวี่อ่า น้องมองเห็นวิญญาณ​ได้เลยไม่กล้าเข้าสังคม ไม่เคยมีเพื่อน กินข้าวคนเดียว ทำอะไรคนเดียวตลอด พอได้มาเดินกลับบ้านกับเพื่อนเป็นครั้งแรกเลยตื่นเต้นมากๆ อยากไปเตร็ดเตร่ กินเบอร์​เกอร์​ เข้าร้านเกมตั่งต่าง ตอนพาเพื่อนมาบ้านแม่ก็แทบร้องไห้ ถถถ เอนดูวว ใดๆ คือหนุ๊ใจยวบกะพิหลินซวี่มากๆ ทำไมพี่เค้าเท่จังงง เป็นรุ่นพี่คูลๆ อบอุ่นอ่อนโยน พึ่งพาได้ ช่วยไล่ผีก็ได้ แสนจาเท่! คอยเลี้ยงนุ้งเฉวียนอวี่มากับมือ งุวว

เรื่องนี้สนุกจัง มันตลกโบ๊ะบ๊ะเบาสมองมากๆ น้อนไม้น่ารักม้ากกก เจ้าหมาป่าที่ดูเหมือนยูกหมาคับ 5555 พิเจตก็น่าเอ็นดูสุด ตลกก ละคือตกใจมากที่พบว่าชีวิตพิเจตกับหนุมันรีเลทกันในหลายมุมมากๆๆๆ อหเอ้ยยย ฟีลร่วมคือแบบ 5555 อายุเท่ากัน อาชีพเหมือนกัน ชีวิตโสดอยุ่คนเดียวนานๆ ทีกลับบ้าน ห้องนอนเก่าที่บ้านแปะโปสเต้อโคนัน งานเยอะมากเว่อ ปั่นงานยิกๆๆ ไฟล์ไฟนอลดราฟท์สิบงี้ อห กำหมัด //ใดๆ คือทำไมตัดจบคู่รองได้แบบบ หักคะแนนตรงนี้!

ครั้งที่สองที่น้องเรียกไอ่หมาว่าเกอก็คือฮรุกกก ไอ่ต้าววว เหมิงเหมิงลูกกก ตอนที่รอดกลับมาจากเปลวไฟแล้วพบว่า อจ กับหมาโง่หายไปน้องร้องไห้แล้วคืนนั้นก็กอดกระบี่เรียกหาพิเค้าด้วยอ่ะ หนุแงงง ละทุกคนก็คิดว่าน้องร้องเพราะห่วง อจ หนุรูก เพิ่งรู้เลยฮืออ เหมิงเหมิงเด็กดีที่สุด

พอเห็นคำนำ สนพ ว่าเล่มนี้นุ้งกงซื่อกับพิวั่งซีโดนไล่ทุบระบายแค้นหนุก็จิกมือแล้ว น้องเค้าโผล่มาซีนแรกแบบเลือดท่วมตัวแต่ยังฝืนฮึบไว้ ตะหนุของหม่าม้าา T.T

บทหลังๆ คือฮรุกกกก หนุว้าวที่คุนบ.เค้าแปลพาร์ทนั้นว่า -​ำ---ค์ มากอ่ะ รู้สึกเฉียบ อ่านแล้วเพราะอ่า ลื่นไหล​มาก ไม่รู้สึกว่าเป็นศัพท์​ที่ชวนให้ประดักประเดิด​ใดๆ จีเนียสมาก

เล่มนี้มีซีนที่ชอบมากๆๆ ของเรื่องเท่าที่อ่านมาตอนนี้เลยอยุ่สองซีนแน่ะ มีตอนขี่กระบี่ต้องโทษดาวของพี่เบิร์ด​นั่น กับซีนที่ดูละครที่หมู่บ้านฟาร์มอ่ะ อหหห๊ ทำไมเค้าเขียนดีนัก คทจ นู่มละมุน หวานขม ละลายในปาก รักเวลาเค้าบรรยายถึง ครส ฝั่ง wn มากๆ ฮืออ