Mahnaz hashemi > Recent Status Updates

تقابل زیبایی و واقعیت.
تایید یا جسارت؟

یکی از هشدارهای مولوی خارج کردن فرد از اسارت اجماع است و تکیه و اعتماد به خویشتن خود. میگوید:
چشم داری تو، به چشم خود نگر/منگر از چشم سفید بی هنر
بی ز تقلیدی هنر را پیشه کن/هم به رای و عقل خود اندیشه کن
مرد باش و سخره مردان مشو/رو سر خود گیر و سرگردان مشو
...اگر بگوییم اساسی ترین کلید رهایی خارج شدن از اسارت اجماع است مبالغه نکرده ایم. تنها مسئله انسان خودباختگی نسبت به جامعه و القائات او است.

همه ی ترس ها و زشتی ها و بدبختی ها ریشه در "خواستن" و جست و جوی آزمندانه دارد. تا این ریشه پابرجاست، درخت"نفس"هم با قوت پا برجا خواهد ماند. ما از "عدم"میترسیم،زیرا اسیر"هستی"گشته ایم.
کسی که خود را روی هیچ سکو و نردبانی قرار نداده همسطح زمین است_یعنی نه حقیر است و نه غیر حقیر،نه چنین است ونه چنان_از سقوط نمیترسد.
تو تا وقتی خود را روی سکویی نشانده ای و میخواهی متمایز باشی؛تا وقتی میخواهی چیزی باشی،آسیب پذیر خواهی بود

مولوی وحدت هستی را با این تشبیه و تمثیل زیبا و دقیق باز می نماید: نوری که از خورشید ساطع میشود یک نور واحد است، یگانه است. این دیوارها هستند که ظاهرا وحدت و یگانگی نور را متکثر و متعدد میکنند."فکر" که عامل "خوداشعاری" است حکم دیوارها را دارد برای هستی. فکر است که عامل جداکننده انسان ها از نور حقیقت و از اقیانوس وسیع هستی است.

این جهان تنها بخش قابل دیدن خداوند است. و کیمیاگری این است که کمال معنوی را به دنیای مادی نزدیک کنیم.

از این جهت برای من جذاب بود که با زندگی یک نقاش و واقعیت های نقاشی آشنا شدم. اگه طرفدار کتابه های زویا پیرزاد و فریبا وفی هستید احتمالا از این هم خوشتون میاد. کاملا مناسب برای افرادی که به رشته مطالعات زنان علاقمندند. چالش هاش در برابر تناقضات درونیمونو هم دوست داشتم.

مصیبت های جگرخراش هم همینطور بروز میکند. انسان اول تمام عمق آنها را درک نمیکند. گاهی خودی نشان میدهند و در نیستی فرو میروند. ناگهان تمام ارکستر به صدا در می آید. آن وقت اشک از چشم های شما جاری میشود و خودتان نمیدانید برای چه گریه میکنید.

مصیبت های جگرخراش هم همینطور بروز میکند. انسان اول تمام عمق آنها را درک نمیکند. گاهی خودی نشان میدهند و در نیستی فرو میروند. ناگهان تمام ارکستر به صدا در می آید. آن وقت اشک از چشم های شما جاری میشود و خودتان نمیدانید برای چه گریه میکنید.