Liam’s Reviews > مسافر > Status Update

تک‌تیر با اختلاف دیالوگ‌هاش بیشتر از بقیه hit deep می‌کنن. هربار می‌خونم به خودم می‌لرزم.

«اولین هیچ قمارباز، اولین جسد طلایی، اولین سایه‌ی درامر و کلاغ، اولین جوی خون مشکی، اولین تأیید آرشیتکت، اولین گریز بیسیست.»
می‌تونم طومار بنویسم که چرا این قسمت رو خیلی دوست دارم، ولی هم‌زمان هم نمی‌تونم. بدونید این قسمت رو خیلی دوست دارم. *استیکر گربه‌ی پهن بر زمین*

«در اطراف مرد، به‌سان فرشته‌های انتقام، چهار عضو باقی‌مانده‌ی جوخه‌ی سیاه ایستاده و ابری از دود سیگار بالای سر مرد پدید آورده بودند.» به دلایلی دلم می‌خواد این صحنه رو قاب کنم و نگه دارم: تک‌تیر و جوخه‌ی سیاه. Iconic.