Ali Ahmadi’s Reviews > سنگر و قمقمه‌های خالی > Status Update

«اصولن چرا می‌خواهید معالجه کنید؟ به چه دردتان می‌خورد؟ فرض کردیم بنده چند آمپول ریز و درشت به شما زدم که تبتان پایین بیاید، چند بسته گرد هم برایتان نوشتم سرتان سبک بشود، چندتا قرص برای رفع یبوست و مقداری هم شربت که خوب بخوابید، دست آخر چه؟ شما باید فکر اساسی بکنید. یا می‌خواهید زنده باشید که بدبختانه نیرویش را ندارید، چون کبد و قلب و ریه و همه جایتان خراب است و با همین وضع کجدار و مریز تا آخر عمر دست به گریبانید...»

«شب‌ خوابیدم واجب‌الحج بودم صبح بیدار شدم واجب‌الزکوة بودم؛ خانه‌هایم را فروختند و به طلبکارها دادند[...]»

احتمالن منظور صادقی چیزی بوده تو مایه‌های «اصبحت امیرا و امسیت و اسیرا» یا همون از عرش به فرش رسیدن. ولی مشکل اینجاست که واجب‌الزکوة چیزیه مثل واجب‌‌الحج و نه مخالفش. و این یعنی یا همینطوری یه چیزی نوشته یا چیزی که تو ذهنش بوده در نیومده که هیچ کدوم خوب نیست...

«یک وقتی بود که ما همه کمونیست بودیم، خیلی چیزها را قبول داشتیم، خیلی چیزها را هم قبول نداشتیم. اما، باور کنید، کار می‌کردیم. من، به‌تنهایی، خودم، از دل و جان. حالا من نمی‌دانم چه کار کنم. ماتریالیست خداپرست شده‌ام!»

«این کتاب [...] دو قسمت دارد: قسمت اول می‌گوید که ایران گاهواره‌ی علوم و فنون بوده و طبق مدارک مثبته‌‌ای که در دست می‌باشد، فکر ساختن ماشین بخار اولین بار در دماغ شاپور سوم به‌وجود آمده است. بعد در قسمت دوم می‌پردازد به وضع زنان در دوره‌ی هخامنشی که حتی در آن زمان جاهلیت و وحشیگری هم که سایر ملل به خوردن یکدیگر مشغول بوده‌اند، تنکه می‌پوشیده‌اند و پستان‌بند استعمال می‌کرده‌اند...»

«با کمال تأسف، غلط کردید، من زنده‌ام. آقایان من زنده‌ام. مگر زنده بودن به نفس کشیدن نیست؟ آها! نفس کشیدم. مگر زنده بودن به چیز خوردن نیست؟ چشمتان را باز کنید، این آدامس است، می‌جوم. مگر زندگی خواب نیست؟ من هر شب می‌خوابم. می‌گویید عشق نداشته‌ام، محبت ندیده‌ام، مزه‌ی راحتی را نچشیده‌ام؟ متشکرم. اما بهتر است به جای دلسوزی دست از این توطئه‌ها بردارید، سعی نکنید مرا به مرده بودن متقاعد سازید.

شخصیت اصلی داستان وسواس (۱۳۳۵) میخواد بره سینما و فیلمی ببینه به اسم «چراغ آبی» که احتمالن باید The Blue Lamp (1950) باشه. تو تبلیغات سینما نوشتن برنده‌ی اسکار، در صورتی که این فیلم بَفتای بهترین فیلم انگلیسی رو برده. حالا یا این اون فیلم نیست، یا چون کسی بفتا رو نمی‌شناخته اینطوری می‌گفتن! اما تو خونده‌های من، این قدیمی‌ترین اشاره‌ به یه فیلم مشخص تو ادبیات فارسیه.