Biblio Bat’s Reviews > دن کیشوت > Status Update

کسی که مرا ‌بی‌وفا می‌نامد همان به که سر در خدمت من ننهد، کسی که مرا ناهنجار و اسرارآمیز می‌داند در آشنایی من نکوشد و اگر ظالم و غدارم می‌پندارد از تعقیبم دست بردارد. این دد خونخوار، این سوسمار، این غدار، این ظالم جبار، این موجود پراز اسرار هیچ نمی‌خواهد آنان را بجوید و به دنبالشان راه بیفتد و سر در خدمتشان بگذارد و با ایشان آشنا شود.

همان‌گونه که نمی‌توان افعی را به خاطر زهری که در دهان دارد - ولو آن زهر مسبب مرگ کسی شود - سرزنش کرد، چون طبیعت است که آن زهر را به او داده است، مرا نیز به خاطر این که زیبا آفریده شده‌ام نباید سرزنش کرد. زیبایی در وجود زن نجیب به آتشی می‌ماند که از دسترس دور بماند و به شمشیری که در گوشه‌ای افتاده باشد. وقتی کسی به آن نزدیک نشود، نه آتش می‌سوزاند و نه شمشیری می‌برد.

...
زیرا وقتی زیبایی‌ها بی‌حد و حصر می‌بودند، امیال و آرزوها نیز حد و حصری نمی‌داشتند، و حال آن که عشق حقیقی، آن گونه که من شنیده‌ام، قابل تقسیم نیست. عشق حقیقی باید اختیاری باشد نه اجباری. حال که چنین است و این‌که درست است، پس چرا شما به صرف این که مدعی هستید که مرا بسیار دوست می‌دارید، دل مرا مجبور می‌کنید که به زور تسلیم گردد؟

حال فرض کنیم که زیبایی در همه به یک اندازه باشد، این دلیل نمی‌شود که خواستن‌ها نیز در همه یکسان باشد زیرا عشق از همه‌ی انواع زیبایی‌ها به وجود نمی‌آید. زیبایی‌هایی هستند که بی‌آنکه اراده‌ی انسان را به فرمان خود بکشند به بینایی لذت می‌بخشند. اگر همه‌ی زیبایی‌ها کارگر می‌افتادند و دلها را به کمند می‌کردند، جهان یکپارچه شور و غوغا می‌شد و خواستن‌ها بی‌آنکه مرجع یا محملی داشته باشند با هم تلاقی می‌کردند و درهم می‌شدند...