Biblio Bat’s Reviews > مبانی مبارزه‌ی خشونت‌پرهیز > Status Update

من البته امیدهایی فراتر از این‌ها دارم، اما اگر چنان باشد هم، مطمئن هستم چندان دور نخواهد بود آن روزی که جوانانی پرمایه از این مرز و بوم مجموعه‌ی نت‌های نواخته را بازیابی، بازسازی و کشف رمز کنند، و در پی درک عمیق‌تر تاریخی‌شان درباره‌ی عواقب خشونت، و با افزودن هوشمندی‌های نسلی خاص خودشان، راهی برسازند که طی آن همگان بتوانند بدانند که: چگونه کشتی‌ای بسازیم و چگونه ناوبانی‌اش کنیم که مدام در معرض خطر غرق شدن نباشیم!

در شرایطی که خشم فروخورده‌ جامعه به نقطه‌ بحرانی و نزدیک به انفجار رسیده، قابل درک است اگر سخن از مبارزه‌ خشونت‌پرهیز به حاشیه رانده شود. من اما عمیقا معتقدم که مسیر خیر و شکوفایی آینده‌ مردمان ایران تنها در گرو درک اهمیت، جذابیت و استمرار مبارزه خشونت‌پرهیز است. شاید کسانی این نوع تلاش‌ها را در این شرایط، مشابه کار آن نوازندگانی بدانند که بر عرشه‌ یک کشتی درحال غرق شدن، تا آخرین لحظات همچنان به نواختن ادامه می‌دهند.

کینگ، خطاب به حریفان: در مواجهه با توانایی شما در تحمیل رنج، ما از طریق توانایی‌مان در تحمل رنج است که با شما برابری خواهیم کرد.

برچسب‌زنی موجب شخصیت‌زدایی میشود. از آنجایی که همه ما در برابر کشتن یکدیگر دچار احساس انزجار طبیعی روان‌شناختی می شویم، سربازان برای غلبه بر این احساس غالباً از برچسب‌زنی استفاده می‌کنند که موجب شخصیت‌زدایی از سوژه انسانی میشود و خشونت نسبت به او را تسهیل می‌کند.

محض نمونه چنین مواجهه‌ای در سال ۱۹۶۳ در شهر بیرمنگهام آلاباما برای راهپیمایان سیاهپوست رخ داد. اعتقاد الهام‌بخش آنان چنین بود که آزادیمان را به دست می‌آوریم و وقتی چنین کردیم ... برادران سفیدپوستمان را نیز آزاد ساخته‌ایم.