Zahra Saedi’s Reviews > رازهای پرنسس دو کادینیان > Status Update

من عصاره‌ی همه‌چیز را چشیده‌ام و تا آخر همه‌چیز رفته‌ام، تنها یک میوه مانده برای چشیدن که‌ دیگر نه ذوقش را دارم و نه دندانش را.

کنند، و طبایع بلغمی را سبز، آیا تمناها، شادی‌ها و امیدها این توانایی را ندارند که رنگ چهره را تروتازه، برق نگاه را خیره‌کننده، و زیبایی رخسار را با آن تابش مسحورکننده، همچو صباحی زیبا به جلوه درآورند؟

وانگهی آیا در زندگی زنان لحظاتی نیست که تمایل به دوست داشته شدن زیبایی‌شان را دوچندان کند؟ اراده تاثیرش را بر چهره می‌گذارد. اگر شوروشوق و هیجانات شدید این قدرت را دارند که سپیدی سیمای برخی آدم‌های دموی‌مزاج و مالیخولیایی را زرد

احتمال کمی دارد که در آخر پاییز گل زیبایی را بیابیم که در طی بهار و تابستان از ما دریغ شده بود.

می‌توانیم عاشق باشیم، ولی خوشبخت نباشیم، و خوشبخت باشیم بی‌آن‌که عاشق باشیم؛ اما عاشق بودن و خوشبخت بودن، و گرد آوردن این دو شادی بی‌حدوحصر انسانی در کنار هم، یک معجزه است.