Zahra Saedi’s Reviews > جایی دیگر > Status Update

تظاهر به خوشبختی دردناک‌تر از تحمل بدبختی بود.

ملک‌آذر گفت: «دنیای بیرون یک اقیانوس تاریک است. ما در وسط این دریای سیاه-شکر خدا- در یک جزیره‌ی روشن نشسته‌ایم و کاری به آنچه در اطرافمان می‌گذرد نداریم. ما هنوز خودمان هستیم.»

برای هر وضعیت نقابی مخصوص داشت و نمی‌شد فهمید زیر آن نقاب‌ها به چه فکر می‌کند و احساسات واقعی‌اش از چه نوعی‌ست. حتا نمی‌شد گفت که خوشبخت یا بدبخت است.

دو سال، در زندگی ما که روزها را می‌شمردیم و خوشبختی‌های کوچک را ذره‌ذره اندازه می‌زدیم، به درازای عمر‌ نوح بود.