Zy’s Reviews > سفر درونی > Status Update

هرچه باداباد!من آنچه را که بایدم کرد می کنم.تو،ای زندگی،می دانم،می دانم که ادامه می یابی!نمایش گیتی دم بریده نمی ماند.یک پرده اش اینک به پایان رسیده است.پرده دیگری می رود که اغاز شود.و من،دست نخواهم کشید.به راه خود ادامه خواهم داد.

ادمی برای خوشبخت بودن زندگی نمی کند.برای ان زندگی می کند که قانون مرا به به اجرا گذارد.درد بکش ، بمیر ، ولی ان باش که باید باشی: یک مرد!

نوجوان بسیار بیشتر از مرد پخته نیاز به ایمانی دارد که درباره اش شک نکند،تا انگاه که دیگر به اندازه کافی نیرومند شده است که بتواند ازاد باشد و خود ، اگر خوش داشت ،ایمان خود را بیافریند.

دردواندوهم راه را در من به روی درد و اندوه دیگران گشوده بود…
اوه! من درد را البته می شناختم ! هرگز از آن در بیخبری نبوده ام.ولی شناختن چیزی است و باهم یکی شدن چیز دیگر .

اینک،در پایان زندگی مان،به اواز بلند بگوییم:سراسر این زندگی بر بنیاد ایمانی دینی،ژرف و در بیان نیامده تکیه داشته است،و چنان که هملت،همسفر جوانی ام،می گوید:ایمان به«قدرتی که به سرنوشت هامان به هرشیوه که طرح ریزی اش کنیم شکل می دهد.»

اگر بر خطایم،چه می توانم کرد؟اوست که مرا چنین که هستم افرید،و چنین است سرشت عقل من؛ازاد و راستگو،فرانسوی.از همه منکرشدنها که امکان دارد از ادمیزاد افریده خدا سربزند،بدترینش ان است که ادمی ادمی را در خود منکر شود.

این سفر درونی،بتدریج که ادامه می یابد،برای من ماجرای شگفت اوری می شود.من خود را کشف می کنم.جهانی را بازمی شناسم که هیچ گمان نمی بردم.

‌من هیچ در پی ان نیستم که انچه برایم خوب تواند بود حقیقی وانمود شود.من در جستجوی انک که حقیقی است.اگر هم به دست اوردنش برایم مقدور نباشد،نمی توانم از تلاش به سوی ان چشم بپوشم.

خدابرای همه لازم است،و هر کس خدای خود را دارد،_حتی انان که خدارا منکرند!اما این خدا _این خداها_برای همه یک و یکسان نیستند.

زیرا ما همه خدایانی می افرینیم.این سخن اشرافی که می گوید:((برای توده مردم خدایی لازم است))،چنان رنگ تحقیر دارد که دشنام ان به دهانی که به کارش می برد برمی گردد.لبان من از چنین گفته ای ابا دارد.من خود از توده مردمم،و برای من همه توده اند.