Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Pygmalion > Status Update

Stworzenie, które wydaje ze siebie takie ohydne i przygnębiające dźwięki, nigdzie nie ma prawa być, nie ma prawa żyć! Pamiętaj, że jesteś istotą ludzką, obdarzoną duszą i tym cudownym darem bożym, jakim jest artykułowana mowa ludzka, że twoja mowa ojczysta była językiem Szekspira, Miltona i Biblii... więc przestań skrzeczeć... jak nadęty gołąb.

KWIACIARKA tracąc poprzednią pewność siebie
Takie moje prawo tu być, jak i pańskie...

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM
Stworzenie, które wydaje ze siebie takie ohydne i przygnębiające dźwięki, nigdzie nie ma prawa być, nie ma prawa żyć!

Rzecz prosta, usiłują wtedy zataić swe pochodzenie. Lecz, niestety, zdradza ich każde otwarcie ust. Otóż ja mogę nauczyć...

JEGOMOŚĆ O WYGLĄDZIE WOJSKOWYM
Rozumiem, ale czy to może zapewnić byt?

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM
Nawet bardzo dostatni. Widzi pan, żyjemy w epoce szybkich przeobrażeń klasowych. Ludzie ze sfery handlowo-przemysłowej rozpoczynają w małym mieście lub na przedmieściu, a kończą w Park Lane jako milionerzy.

Pan rozpozna Irlandczyka lub mieszkańca hrabstwa Yorkshire po właściwościach dialektu; ja potrafię dokładnie określić miejsce pobytu każdego w promieniu dziesięciu kilometrów, a jeśli chodzi o Londyn — w promieniu trzech kilometrów, a czasem nawet kilku sąsiednich ulic.

JEGOMOŚĆ O WYGLĄDZIE WOJSKOWYM zbliżywszy się do Jegomościa z notatnikiem
Jak pan to robi, jeśli wolno spytać?

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM
Bardzo prosto, drogą doświadczeń fonetycznych. Językoznawstwo, a zwłaszcza psychologia porównawcza mowy ludzkiej, to mój zawód i moja jedyna namiętność. Należę do tych szczęśliwców, którym ich namiętność zabezpiecza byt.

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM
Czy tak głośno powiedziałem? Nie miałem zamiaru, najmocniej przepraszam! Matka pani niezawodnie z Epsom?

MATKA
Ależ to niesłychane... istotnie, wychowałam się w Epsom, w willi „Babie Łono"...

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM wybucha serdecznym śmiechem
Ha, ha, ha, ha, tam do diabła, cóż za rozkoszna nazwa, (do Córki) Przepraszam, panie czekają na taksówkę, może...

JEGOMOŚĆ O WYGLĄDZIE WOJSKOWYM
Przepraszam, czy pan się tym trudni w cyrku?

JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM
Myślałem już o tym — może któregoś dnia... Deszcz ustał, stojący dalej zaczynają się rozchodzić.

PIERWSZY Z GAWIEDZI
Wam się, panie, widzi, że skoro my bidota sama, to z nas wolno dudków stroić? Czemu się zaś jego nie czepicie?
Wskazuje na Jegomościa o wyglądzie wojskowym.

SARKASTYK z GAWIEDZI nie zważając na nią, do Jegomościa z notatnikiem
A chciałbym wiedzieć, panie tego, skąd ja niby jestem?
JEGOMOŚĆ Z NOTATNIKIEM szybko
Z Huxton.
Poruszenie. G a w i e d ź parska śmiechem, widocznie zainteresowana coraz więcej
tym niezwykłym przedstawieniem.
SARKASTYK Z GAWIEDZI zdziwiony
Zgadł, psiajucha... jakiś wszechwiedny...
KWIACIARKA
Choćby... To i tak nie ma prawa mnie napastować...