Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > Pygmalion > Status Update

DOOLITTLENie ma strachu, abym dusił albo do banku nosił. Mogę się założyć, że do poniedziałku śladu po nich nie będzie, jakbym ich wcale nie miał. Jedna uczciwa biba dla mnie i dla kobity, przyjemność dla nas, dla innych zarobek, a dla prezesa satysfakcja,
że pieniądze nie poszli na marne. Sam pan prezes lepiej by nie wydał.
HIGGINS wyciągając portfel i podchodząc do Doolittle'a
To jest nieodparte! Dajmy mu dziesięć.

Dlatego proszę was jako dżentelmenów, nie bawcie się ze mną w te ciuciubabkie. Ja gram w otwarte karty. Nie udaję, żem z tych co zasługują. Jestem z tych, co nie zasługują, i takim chcę zostać.

HIGGINS
Pickering, czy pana nie uderza, że ten cap ma przyrodzony zmysł retoryki; niech pan zwróci uwagę na to stopniowanie: „Życzę sobie, pragnę, ja czekam na tę chwilę..." Ta sentymentalna retoryka zdradza jego walijskie pochodzenie i wyjaśnia żebraczą i nieuczciwą naturę tego franta.

To ślicznie, cieszy mnie bardzo, żeście zachowali iskrę ojcowskiego uczucia.

PICKERING
O dziewczynie?
HIGGINS
Ach, skądże znowu, mam na myśli jego gwarę i akcent...
PICKERING
No, wie pan...

PICKERING
Skąd tak od razu rzezimieszek, Higgins?
HIGGINS
Musi być drań spod ciemnej gwiazdy, i basta!
PICKERING
Tak czy owak, przypuszczam, że będzie z nim kłopot nie lada...
HIGGINS zupełnie spokojnie
Najmniejszego. Jeśli kto, to on będzie miał kłopot ze mną. Co najwyżej, usłyszymy z
jego ust coś interesującego...

PICKERING wstając z krzesła
Phi, to ci historia!

HIGGINS porywczo
Dać tu tego łotra, tego rzezimieszka, w tej chwili!

Ta kobieta ma najprzewrotniejsze pojęcie o mnie... Siedzę tu w tych czterech ścianach, zahukany. Bogu ducha winien człowieczyna, przecież ja w ogóle nie czuję się dorosły i ważny jak inni, a to babsko jest przekonane, że jestem jakimś nieprzejednanym despotą... Coś niepojętego!...

HIGGINS wyniośle
Nie mogę sobie przypomnieć, bym się aż tak kiedy wyraził.
Pani Pearce patrzy mu prosto w oczy. Pokrywając nieczyste sumienie, dodaje z miną prawodawcy
Chyba w chwili niezwykłego i uzasadnionego uniesienia.
PANI PEARCE
Nie dalej jak dziś rano użył pan tego słowa mówiąc o butach, maśle i razowym chlebie...
HIGGINS
Ach, to tylko dla ćwiczenia w epitetach, kochana pani Pearce, ot, zwyczajnie jak poeta...

PANI PEARCE z kamiennym spokojem
O właśnie, to mam na myśli! Pan za dużo i za często klnie. Ale już mniejsza o takie słowa jak — „przeklęty", „siarczysty" i „co, u diabła", „gdzie, u diabła", „kto, u diabła", „do stu diabłów"...

HIGGINS
Pani Pearce, co słyszę? Taka litania w ustach pani? No, wie pani!