Zahra Saedi’s Reviews > بالکان اکسپرس > Status Update

مسئله فقط این نیست که مرگ همه جا ما را احاطه کرده است. در هنگام جنگ مرگ تبدیل به واقعیتی ساده و اجتناب‌ناپذیر می‌شود، مسئله این است که خود زندگی هم تبدیل به جهنم می‌شود.

هیچ‌کس دیگر به شنیدن صدای گلوله میخکوب نمی‌شود، حتی خود من. این فکر تکان‌دهنده را که این صدای گلوله می‌تواند به معنی مرگ کسی باشد از ذهنمان کنار می‌زنیم و با خودمان می‌گوییم جنگ است دیگر.

آدم‌ها در این جنگ واژه‌ها، دوستان، فرزندان و معنای زندگی‌شان را از دست دادند.

این واقعیت که تا مدت‌ها من، مثل همهٔ آدم‌های اطرافم، نمی‌دانم با واژه‌ای مثل «آینده» چه باید بکنم؛ دیگر این واژه را نمی‌شناسم، برایم هیچ معنایی ندارد.

در برابر تصویر مغزی لخت، همهٔ ارزش‌های انسانی هیچ‌وپوچ می‌شود.

مغز عریان بیرون ریخته ما را در هم می‌کوبد، نابود می‌کند، به قعر تاریکی می‌کشد، و این حق را از ما می‌گیرد که دیگر دربارهٔ عشق، اخلاقیات، باورها و سیاست حرف بزنیم، این حق را که اصلاً حرفی بزنیم.

همین‌طور که به آن حفرهٔ شکافتهٔ تیره، به آن بافت له شدهٔ پوشیده از خون لخته شده چشم دوخته بودم، تنها حسی که داشتم نفرت و انزجاری وصف‌ناپذیر بود نسبت به نوع بشر. مغز عریان بیرون‌ریخته فراتر از چنین سوال‌هایی است،