Fryderyk Franciszek Adam’s Reviews > La nuit juste avant les forêts > Status Update

a poza tym ciągle deszcz, deszcz, deszcz, deszcz

i oto jesteś, kocham cię, i w ogóle, piwa, piwa, i ciągle nie wiem jak to powiedzieć, co za bajzel, przyjacielu, a poza tym ciągle deszcz, deszcz, deszcz, deszcz

i gdyby nie ten problem pieniędzy postawiłbym piwo - raczej niż kawę - a wtedy byłoby nam już naprawdę całkiem dobrze, wypilibyśmy sobie kilka, jak to miałem chęć od początku wieczoru, ja wypiłem już jedno, i jeszcze jedno, albo trzy lub cztery lub więcej, nie mam pojęcia ile, cały szmal jaki miałem do przepuszczenia, przepuścilibyśmy teraz razem,

że nawet nie śmiem spojrzeć na siebie w lustrze za moimi plecami, podczas gdy ciebie deszcz nawet nie dotknął, przeszedł obok ciebie, czas też biegnie obok ciebie, to po tym trafnie poznałem, że jesteś jeszcze dzieckiem, wszystko przechodzi obok ciebie, nic się nie porusza, nic nie ma paskudnego wyglądu, za to ja unikam luster i nie przestaję się przyglądać tobie, nic się nie zmieniasz,

ale z tobą to nie to samo i to jak tylko cię zobaczyłem, i teraz muszę ci wszystko wytłumaczyć, skoro już zacząłem, zanim się zmyjesz robiąc ze mnie durnia, nawet jeśli wyglądam paskudnie, bo ani ciuchy, ani włosy nie wyschły,

jestem facetem co od przyglądania się babce woli nawet jedynie spacerować i to jest dla mnie zajecie wystarczające, mógłbym tak całe życie, włóczyć się czasem podbiec kawałek, przysiąść na ławeczce, iść wolniej lub szybciej, nigdy z nikim nie rozmawiając

poza tym to żadna sztuka znaleźć pokój na noc, ulice są pełne poszukiwaczy pokoi i oferujących pokoje i nie myśl także, że to tylko, żeby pogadać

lecz to co chcę ci powiedzieć, nie będę mógł powiedzieć tutaj, musimy znaleźć trawę, w której można się położyć, z pełnym niebem nad głowami, z cieniem drzew, albo jakiś pokój gdzie będziemy mieć czas dla siebie, lecz jeśli myślisz, że chodzi mi tylko o pokój, nie, nie chce mi się nawet spać,

i zmyć się za wcześnie, a wtedy, nie jestem facetem wrażliwym (możesz naprawdę zrobić co chcesz) ale wtedy pomyślałbym sam nie wiem co, że wolałbym być czymkolwiek co nie jest drzewem, schowanym w lesie Nikaragui, jak pierwszy lepszy ptak chciałby wzbić się ponad listowie drzew nie bacząc na szwadrony żołnierzy dokoła, celujących do niego z karabinów maszynowych

podczas gdy ja głęboko w sobie noszę te historie, nie mówię, że jestem facetem, którego tak naprawdę nigdy nic nie cieszy do końca, któremu nigdy nic nie wychodzi z powodu tych historii, bywa, że jest mi dobrze, nawet świetnie, jak teraz, jeśli nie zmyjesz się za wcześnie, ale gdzieś w głębi siebie jest mi tak smutno, że nie wiem jak to wyrazić, z tym zmartwieniem na dokładkę, że mógłbyś mieć dosyć