Zahra Saedi’s Reviews > کافه اروپا > Status Update

یکی‌ از نامه‌های خوانندگان هست که شاید به خوبی احساسات شهروندان زاگرب را درمورد اعدام درخت‌ها خلاصه و رک بیان کرده باشد: «ما به کل درمانده‌ایم و دستمان به هیچ جایی بند نیست.»

ـ و طبعاً آخرین کسانی هم که ذهن این مقامات را مشغول می‌کردند شهروندان زاگرب بودند.»

به ذهن هیچ‌یک از مقامات متکبر و خودبین شهر، از خود شهردار تا مراتب پایین‌تر، خطور نکرده بود که در مورد خود طرح با کسی مشورت کنند یا سؤالی بپرسند یا اصلاً پیشاپیش کسی را از آن مطلع کنند

نه اینکه این طرح، مسئلهٔ خیلی محرمانه و حساسی باشد، نه. آن‌ها صرفاً عادت نداشتند هیچ شکلی از مباحثهٔ عمومی به راه بیندازند، حتی میان خود متخصصان.

کار ارتش این بود که راه را برای حکمرانی حزب کمونیست هموار کند. ارتش بخشی از تضمین بقای حزب بود و همه هم این را می‌دانستند.

ارتش برای دفاع از مردم و خدمت به آنها نبود که وجود داشت- کارکردی که یک ارتش باید داشته باشد، اگر شما در رژیمی کمونیستی یا در یک دیکتاتوری نظامی زندگی نکنید.