Hajar’s Reviews > A Tale of Two Cities > Status Update

یه چیز پشم ریزون یاد گرفتم. خب همه میدونیم که اسم دستگاه گیوتین از اسم جوزف گیوتین _ پزشک انقلابی فرانسوی _ الهام گرفته شده.
و این گیوتین بعدا توی فرهنگ عامه بهش مادام گیوتین گفته میشده. انگار که گیوتین یه زن خون ریز باشه. و حتی میگفتن فلانی امروز قراره با گیوتین ازدواج کنه! اره این شوخی هاشون بوده.
و یه جاهایی از داستان خیلی مادام دفارژ رو به این نماد نزدیک میکنه نویسنده.
خیلی پشمام ریخته.
کتاب کنده ولی واقعا واو!

وای دارن دست به کارای انقلابی میزنن، ما داریم میایم انقلاب فرانسه!
و لوسی یه بچه داره، 5 سال گذشت یهو!
عاشق مادام شدم که یه لشکر زن باهاشه، مادر!
و اگر کسی بهم بگه این خشونت کار خوبی نیست، هیچوقت درکش نمیکنم. ما لیترلی تو همین موقعیتیم. خون مردم رو کردن تو شیشه، حتی با کالسکه ها زیرشون میگیرن، بعد براتون سواله چرا مردم بی رحم شدن؟
مردم میرن جسدا رو از زیر خاک بیرون میارن میفروشن، چون گرسنه‌ن، نمیتونی درکشون کنی؟

دکتر مانت بیچاره....
انگار PTSD چیزی داره.
چقد وحشناک و ناراحت کننده بود...

من عاشق موسیو و مادام دفارژ شدم.
مادام دفارژ تو عزیز منی، امیدوارم بلایی سرت نیاد.
(بعد از تموم کردن جلد 7 a diary of a wimpy kid شروع به خوندنش کردم تا وقتی که برق اومد.)
دلم میخواد یه تیکه ازش بذارم ولی طولانی میشه و محدودیت کلمه دارم.
و بله لوسی مانت داره ازدواج میکنه!
نمیگم کی، چون نصف کتاب فقط حول این میچرخه که کی قلب لوسی رو به دست میاره.
از پسره خوشم میاد امیدوارم بعدا عن نشه.
چیزای انقلابی دارن بیشتر میشن!

به عنوان کسی که کتابا رو مثل آب خنک هورت می‌کشه و تموم می‌کنه،گیر کردن روی این کتاب به شدت آزارم می‌ده.
انگار ترجمه‌ش برای دهه 40ه و دیگه تصور کنید از چه کلماتی استفاده میشه داخلش.
من عاشق اینم که تک تک کلمه‌هارو بفهمم به خصوص الان که ترجمه می‌کنم،و تصور کنید سر هر کلمه‌ای که امروزی نیست چقدر زجر میکشم.
از این متنفرم که ترجمه‌های قدیمی رو نمیتونم اونجوری که باید بفهمم،چون ترجمه‌هاشون از لحاظ لغت و اصلاحات خیلی عالیه.

به عنوان کسی که کتابا رو مثل آب خنک هورت می‌کشه و تموم می‌کنه،گیر کردن روی این کتاب به شدت آزارم می‌ده.
انگار ترجمه‌ش برای دهه 40ه و دیگه تصور کنید از چه کلماتی استفاده میشه داخلش.
من عاشق اینم که تک تک کلمه‌هارو بفهمم به خصوص الان که ترجمه می‌کنم،و تصور کنید سر هر کلمه‌ای که امروزی نیست چقدر زجر میکشم.
از این متنفرم که ترجمه‌های قدیمی رو نمیتونم اونجوری که باید بفهمم،چون ترجمه‌هاشون از لحاظ لغت و اصلاحات خیلی عالیه.

صاحب منصبان نظام که اطلاعی از علم نظام نداشتند؛صاحب منصبان بحريه که تصوری از کشتی نداشتند؛صاحب منصبان کشوری که از کشورداری بهره‌ای نداشتند؛روحانیان بی‌آزرم و دنیادار و دنیادوست با چشمان شهوانی و زبان‌هرزه و‌زندگی‌هرزه تر از آن-که همه از صدر تا ذیل به حرفه خود نمیخوردند و همه به دروغ ادعا میکردند که بدین حرفه ها تعلق دارند.

فاینلی وقت پیدا کردم بخونم!
البته این مسئله هم هست که ترجمه‌ی نشر نگاه هرچقدر که ادبی و فاخر باشه سخت‌خوان‌‌‍ه و کاش یکم از این سختی در میومد.
درکل باید بگم اون خفقان داستان رو تا حدی واقعا می‌تونم درک کنم.
ولی جدا از داستان چرا کسی تو گودریدز به این اشاره نمی‌کنه که کتاب خیلی گرون شده؟ خواستم الکترونیکیش رو از نشر افق بخرم می‌شد 234و گفتم خب کتابشو بذار چک کنم و 799 بود اونم درحالی که کلا 400و خورده‌ای صفحه‌ست.

الان کتاب وارد نیمه‌ی دومش شده و خیلی کنده.
ناراحتم که نمی‌تونم درست حسابی براش وقت خالی کنم و بخونمش.

مسافر خواب‌آلود صدها بار از این شبح پرسید:«چند مدت است مدفون هستید؟»
و جواب تقریبا همیشه یکسان بود:«در حدود هیجده‌سال.»
«امید بازگشت به زندگی را از سر بدر کرده بودید؟»
«مدت‌ها است که بدر کرده‌ام.»
«می‌دانید که عمر دوباره یافته‌اید؟»
«این‌طور می‌گویند.»
«امیدوارم به زندگی علاقه‌مند باشید؟»
«نمی‌دانم.»
«می‌خواهید او را به شما نشان بدهم؟ مایلید او را ببینید؟»