Hajar > Recent Status Updates

سو لتس گو.

درحال ادیت زدن نقشه‌ها هستم و به خودم افتخار می‌کنم، تا قبل از اینکه کمال‌گرایی خرابش کنه
هنوز به ترجمه برنگشتم، چون هم امتحان دارم و همچنین موتور ترجمه‌م کمی سرد شده و تلق‌تلوق میکنه نیازه یه مدت چیزای سبک ترجمه کنم تا بتونم به ترجمه‌ی متن‌های بلند برگردم.
ساعت8امتحان دارم و ساعت6باید بلند شم مرور کنم و همچنین از این کتاب ادیت بزنم.
میخوام یکی از خوشگل‌ترین فایل‌های ترجمه رو که تلگرام تا حالا به خودش ندیده رو بسازم.

فاینلی وقت پیدا کردم بخونم!
البته این مسئله هم هست که ترجمه‌ی نشر نگاه هرچقدر که ادبی و فاخر باشه سخت‌خوان‌‌‍ه و کاش یکم از این سختی در میومد.
درکل باید بگم اون خفقان داستان رو تا حدی واقعا می‌تونم درک کنم.
ولی جدا از داستان چرا کسی تو گودریدز به این اشاره نمی‌کنه که کتاب خیلی گرون شده؟ خواستم الکترونیکیش رو از نشر افق بخرم می‌شد 234و گفتم خب کتابشو بذار چک کنم و 799 بود اونم درحالی که کلا 400و خورده‌ای صفحه‌ست.

خب امشب جالب بود.
یه ترفند جدید زدم و خیلی خوب جواب داد.
ترجمه‌ش واقعا حال می‌ده، فقط از انتخاب فونت خیلی متنفرم؛ یونو... اپشن‌ها زیادن.

اوکی.
من برای این کتاب توی دوران جنگ به هر سختی که بود فوتوشاپ رو یاد گرفتم، هنوز کاملا یه نرد نیستم تو فوتوشاپ و دارم چیزای جدیدتری هم یاد می‌گیرم، مثلا من هنوز نمیدونم چطوری باید فایل EPUB بسازم ولی الان نمی‌خوام نگرانش باشم.
به هرحال، این کتاب سه نیمه داره، نیمه‌ی اول مربوط به کتاب اوله و من تا الان نیمه‌ی اول رو برش زدم و صفحات رو به هم چسبوندم و حدودا 4 صفحه‌ای رو ادیت و ترجمه زدم ولی هنوز کامل ترجمه‌ش نکردم.

الان کتاب وارد نیمه‌ی دومش شده و خیلی کنده.
ناراحتم که نمی‌تونم درست حسابی براش وقت خالی کنم و بخونمش.

هیچوقت فکرشو نمی‌کردم این اولین کمیکی باشه که ترجمه می‌کنم ولی مطمئنا آخرینش هم نخواهد بود.
و خیلی خوشحالم و دوست دارم ببینم چقدر مورد توجه قرار می‌گیره.
کمیک‌ها لایق توجه بیشتری هستن.
درود بر یادگیری فوتوشاپ.
متاسفانه دوران امتحانات نمی‌تونم اونجوری که باید کتاب‌ها رو ترجمه کنم و جلو ببرم.
(و یه جورایی خیلی دوران بدی رو گذروندم، خوشحالم ازش زنده بیرون اومدم.)

فقط 1 صفحه‌ی دیگه مونده که رسما 50 درصد کتاب رو تموم کنم.
بعضی وقت‌ها می‌ترسم چون توی دنیای مترجم‌ها هنوز جا نیوفتادم و می‌ترسم طول بکشه تمومشون کنم ولی بعد با خودم می‌گم مگه این کار راحتیه که انتظار دارم زود تمومش کنم؟
به هرحال... کتاب کلا 50 صفحه‌ی دیگه داره که بتونم وارد 3/3 کتاب بشم و آخرای کتاب چون سرعت بالاست، سرعت ترجمه هم بالا می‌ره.
من دارم تلاش می‌کنم یه بلنس بین ترجمه‌ی این کتاب و جلد سومش ایجاد کنم.

مسافر خواب‌آلود صدها بار از این شبح پرسید:«چند مدت است مدفون هستید؟»
و جواب تقریبا همیشه یکسان بود:«در حدود هیجده‌سال.»
«امید بازگشت به زندگی را از سر بدر کرده بودید؟»
«مدت‌ها است که بدر کرده‌ام.»
«می‌دانید که عمر دوباره یافته‌اید؟»
«این‌طور می‌گویند.»
«امیدوارم به زندگی علاقه‌مند باشید؟»
«نمی‌دانم.»
«می‌خواهید او را به شما نشان بدهم؟ مایلید او را ببینید؟»

بچه‌های مظلومم انگار یه روز شاد نمی‌تونن داشته باشن.
و چقدر که کلماتش عمیق می‌تونن باشن.
آوا رید مادری که تو هستی.

عاشق این مجموعه‌م.
کلا نویسندشم خیلی دوست دارم.

اه طولانی‌ترین تک جلدی که می‌تونستم برای ترجمه انتخاب کنم و نمی‌تونم بیشتر از این راضی باشم.
از تم زنانه‌ش خیلی خوشم میاد.
از اون نوع تم‌هایی که درد رو نشون می‌ده ولی همزمان پر از دهن کجی به چارچوب‌های مردسالارانه‌ست.
(و البته چیزای مذهبی... همیشه ازش متنفر می‌مونم.)

این انگلیسیا عین ایرانیا عاشق اینن که حین چایی خورد تهِ همه چیزو دربیارن.
و اینکه هفته‌ی دهم چالش سبزخوانیم هم 100% شد، فقط 2 هفته‌ی دیگه مونده.

اینقدر که نقاشه از دوریان گری تعریف کرد که من یه جاهایی اون ویس میمی که میگه:«گییی» تو ذهنم پلی میشد.
ولی خود نویسنده‌ی کتاب چه زندگیِ پرفراز و نشیبی داشته، تو اوج بوده و بعد اخرای عمرش تو تنهایی و زندان بوده و حتی زنش فامیلیِ بچه‌هاشونو تغییر داده بود.
هرچند حس میکنم باید برم دنبال دلیل اصلیش.
از تعریف هنرمند بودنی که اسکار نوشته بود خوشم اومد.
باشد که ما همگی هنرمند باشیم و خلق کنیم.

اینت کتاب برام وایب مایندفاک میده و من عاشقشم. قصد داشتم ترجمه‌ش کنم.
و اینم بگم که اینا فرعی جلو میرن، یعنی بعد از 5 چپتر ترجمه زدن از کتاب تئوری‌ای در مورد رویا دیدن، یه چپتر از این 4 کتابی که الان ازشون رونمایی کردم ترجمه میزنم و قرار نیست به این زودیا تموم بشن ولی به شدت مشتاقم ببینم 5سال دیگه چندتا کتاب ترجمه زدم!!!

امشب قرار بود یه فصل از این کتابو به عنوان کتاب فرعی سوم در کنار تئوری‌ای در مورد رویا دیدن استارت بزنم که اینترنت برگشت و ممکنه تا چند روز مشغول سروسامون دادنِ کامپیوتر و لپ‌تاپ بشم چون از حسابام بیرون انداخته شدم و اپدیت لازم‌ن، و یادم نره که دلتنگ اینترنت بودم.
ببینم چی میشه، امیدوارم چند صفحه‌ای ترجمه کنم و خوابم نبره.
(خیلی خوابم میاد.)

ترجمه‌ی این شیرین عسل هم به عنوان کتاب فرعی در کنار تئوری‌ای در مورد رویا دیدن استارت زدم.

باید بگم ترجمشو بلاخره شروع کردم، هی‌هی.

تو دوران قطعی اینترنت باید 14هزار کلمه‌ای ترجمه کرده باشم و کتاب رو به 2/3مش رسوندم.
همزمان در کنارش چندتا کتاب دیه رو هم به صورت فرعی ترجمه می‌زنم. بیاین امیدوار باشیم که خوب جلو بره!
یه دورانی خیلی درد عصبی داشتم و مجبور شدم ترجمه رو ول کنم و 20 روزی تقریبا هیچ ترجمه‌ای نزدم.

اول از همه باید بگم: خامنه‌ای کص ننت.
(بنده مخالف نامبر وان فحش‌های این چنینی هستم و حتی توی مجازی یا واقعیت هم ازشون استفاده نمی‌کردم و هرچیزی و هرکسی رو که این کلمات رو به زبون میاورد رو ازش دوری می‌کردم، اما چون اینا جد و آبادشون کثیفه پس اینجا استثنا قائل شدم.)
وای‌فای برای باز ایکس‌م در طول روز قطع شده. نمی‌فهمم پول چه اینترنتی رو من دارم می‌دم. عجب داستانی. به قسمت خوشمزه‌ش رسیدم. دوتا خواهر چه پارتنرهایی دارن.

خوشبختانه یا بدبختانه یه کتاب با دیکتاتوری چیزهای مقدسه.
چیزی که همیشه داریم حسش می‌کنیم.
و توش خیلی مرگ و مجازات ناعادلانه صادر می‌شه از سمت کاهن اعظم.
اوه جمهوری اسلامی کتابای این‌جوری بهونه‌ن، من دنبال اینم بدونم چطوری گور شما آخرش کنده می‌شه.
دوقلو هایی که متصل‌ن رو همیشه دوست دارم.
تا الان که خوب بوده.
ولی میدونم می‌تونه از اینم غمگین‌تر باشه، چون همون چپتر اول مادر سفی و آیکاری رو به جرم جادوگری سوزوندن.

به ترجمه برگشتم و فقط 19 صفحه دیگه مونده تا یک سوم کتاب رو تموم کنم.
چیز عجیب اینه که... حس بی‌خواصی شدید می‌کردم و قول دادم در کنار اخبار خوندم کارهاییو از سر بگیرم که تموم مغزمو درگیر می‌کنن.
امیدوارم وقتی ترجمه‌ی این کتاب رو تموم کردم، آخوند هم نباشه.
امیدوارم لب هممون باز خندون بشه و امیدوارم دیگه جمله‌ی "فرزند ایران و جان فدای میهن" رو دیگه برای یه عزیز دیگه نشنویسم، چون همین الانشم عزاداریم.
مراقب خودتون باشید.

یه چیزی هست اونم اینه که روان من هیچوقت انرژی زیادی نداشته و این دوران همه چیز برام فریز شده و حتی توان حرف زدن عادی رو ندارم پس نمیتونم الان چیز زیادی بگم ولی می‌نویسم چون اگر ننویسم می‌دونم دست می‌کشم؛ می‌نویسم که حک بشه و باقی بمونه.
کتاب ریتمش یه جاهایی خوبه و یه جاهایی تند میشه؛ من طرفدار اینم که رشد شخصیت رو توی سال‌ها ببینم و این‌جا یهو 5 سال رفت جلو و بعد یه اتفاقی باز 4 ماه رفت جلو ولی همچنان خوبه.

اگر امتحانا بذارن من یه نفسی بکشم و آخوند چیزشو از زندگی‌م بکشه بیرون و گورشو از این مملکت گم کنه عالی می‌شه. از این لحاظ می‌گم که سرم عین یه کندویِ‌عسل با زنبور‌های‌خشمگین شده، اونم زنبور‌ قرمز.
از این دست کتاب‌ بیشتر لازم داریم.
خیلی آرتمیس رو درک می‌کنم.

از زمانی که به یاد دارم به دنبال|
اهداف غیر ممکن بودم. اغلب هم به آنها نرسیدم اما چاره
دیگری نداشتم. وقتی ممکن ها قابل تحمل نیستند، باید به
دنبال غیر ممکن رفت. |

آخوند احتمالا دلش می‌خواد پاک کردن حافظه یا چنین حکومت نظامی راه انداختن رو یاد بگیره.
خنده داره که ما داریم اینارو زندگی میکنیم.
تموم وجودم پر از خشم، همزمان غم و البته ترس شده!
این روزا مردم توی خطرن، چقدر قراره مرگ درونی و قتل ببینیم؟
چقدر ادمیزاد نجسه که برای قدرت چنین کارایی می‌کنه.
واقعا دلم می‌خواد بدونم چقدر از این کتاب بخاطر بازتاب دادن جامعه و حکومت ظالم دیکتاتوری ایران، حذف شده.

اینکه هنوز اتفاق وحشناکی، اونم توی همچنین جو و جزیره‌ای نیوفتاده، من رو می‌ترسونه.
و میدونم اخرش خوش نیست.

با خوندن هر صفحه حسش می‌کنم
این یه چیزی فراتر از کتابه، من توی این جزیره‌ی لعنتی زندگی کردم، با مردمی که به فراموشی و نابود شدن عادت کردن زندگی کردم، تلخه که سناریویِ یه کتاب دیستوپیا رو زندگی کنی.
تکه کتاب‌هامو بعدا حتما میذارم.

میدونستم بعد اون خنده‌هایی که بخاطر کل‌کل این اکیپ داشتم اخرش بگایی میاد
و چرا بچم اولیور همه تقصیرا گردنش افتاد؟
حسرت میخورم که شکسپیر فن و نمایش دوست(میدونید منظورم نمایشنامه خوانیه، تلاش کردم قبلا بخونم و لذت ببرم اما نشد... شاید بعدا)
نیستم ولی بازم توصیفات کاملا برام زندن
به هیچکس اعتماد ندارم
هلپ
(حداقل تو زندان وزن اضافه کرده)

عاشق این دوتام
خستم بنویسم هلپ