Biblio Bat’s Reviews > صد سال تنهایی > Status Update

هر بار که از فرمان اورسولا سر می‌پیچید و وارد اتاق ناهارخوری می‌شد، در میان خارجیان وحشت و دلهره‌ای می‌آفرید. به‌خوبی واضح بود که در زیر پارچهٔ زمخت پیراهنش چیزی به تن ندارد. هیچ‌کس حاضر نبود بپذیرد که تراشیدن کلۀ زیبای او نوعی عشوه‌گری نیست و بیرون انداختن ران‌های زیبایش به‌خاطر خنک شدن، نوعی تحریک جنایتکارانه نیست. همانطور که مکیدن انگشتانش پس از صرف غذا، صرفاً به‌خاطر لذت شخصی بود و بس.