Mohadese’s Reviews > انسان، جنایت و احتمال > Status Update

تاسف، مُزّورانه ترین شکل فرار است.

شرایط، محکم ترین، زنده ترین و پاک ترین فرهنگ دنیا را هم به ذلت میکشد; و وجدان، جز کوچکی از فرهنگ اجتماعی یک ملت است; و قاضی بد و قضاوت بد، این جز را به فساد می کشاند; حتی اگر محکم ترین جز یک فرهنگ باشد.

انسان نه می خواهد و نه می تواند بن بست را بپذیرد

آیا اصولا برای حمایت زنانی از این دست، هیچ راهی، مگر تحمیل ایشان به مردانشان وجود ندارد؟و آیا چنین راهی، منطقی ترین و عادلانه ترین راه هاست؟

از یک قاضی میخواهند که عقل و عرف و قانون را در هم آمیزد و داوری کند; اما از "عاطفه" بترسد و بپرهیزد، چرا که نیروی مسلط عاطفه را می شناسند...