مجید اسطیری > Status Update

ماه صفر سال شصت و یک هجری، حوالی مدینه؛ کوره ی مذاب خورشید، آشنای دیرین صحرا، برای آرامیدن هزاران باره تا ساعتی دیگر سر بر بالين خاک می گذاشت. پیرزنی پرسال که هشتاد تابستان را از پی خود بر دوش می کشید، از تک چادر آن حوالی بیرون آمد؛ چادری کوچک میان قبرستان بر سر مزاری که آشکارا از دیگر قبرها، بیشتر مراقبت شده بود. صدایی از دور آمد و پیرزن سر برگرداند. کاروانی کوچک، سه شتر با سوار و یکی دو پیاده، نزدیک میشدند.