رار’s Reviews > چادر کردیم رفتیم تماشا > Status Update

"امروز که دوشنبه هفتم است بچه‌های حضرت والا یخه‌ی مرا گرفتند، شبیه می‌خواهند. رفتم خدمت شاهزاده که من نذر دارم هر سال شبیه درست می‌کنم. حالا شما بایست مرحمتی کنید که نذر بنده قبول باشد. گفت شما هرگز این کار را نمی‌کنید، این کار بچه‌های خودم است. به هزار التماس دو تومان از شاهزاده گرفتم، یک تومان آقای عبدالوهاب میرزا داخل ثواب شد، پنج هزار هم خودم دادم، اسباب را خریدیم."

به غیر از اینکه باید روی اسم‌ها وقت بیشتری بذارم تا یادم بیاد کی به کی بود (هرچند ندونستنشون هم چندان مشکلی ایجاد نمیکنه). بعضی جاهای دیگرش، منظورش رو هم خوب متوجه نمیشم. مثلاً منظورش از: "امروز عصری تعزیه‌ی گل و بلبل بود." چیه؟! همچین تعزیه‌ای... چه اسم خنده‌داری داره! هرچند مطمئناً باهاش نمی‌خندیدن! اما کاش بیشتر می‌دونستم... چه اینجا. چه جاهای دیگرش.

"بزک‌کن عروس‌های طهران هم من شدم. هرچه می‌گویم من قدیمی هستم، می‌گویند خیر همان بزک شما خوب است."

آره...

دوست‌اش دارم