bogalar’s Reviews > Selected Stories of Anton Chekhov > Status Update

... şeyi görmezsiniz, gördüklerinizi de anlamazsınız. Rüzgarın zincirden boşaldığını söylüyor size, inanıyorsunuz, hayvan olduğunuzu yabani olduğunuzu söylüyorlar, inanıyorsunuz. Ensenize vuruyorlar, dönüp vuranın elini öpüyorsunuz. Sansae kürklü bir hayvan soyup soğana çeviriyor sizi, sonra çay içesiniz diye bir üç kapiklik atıyor önünüze "Lütfedin, elinizi verin, öpeyim efendim," diyorsunuz. Paryasınız siz, birer zavallısınız. Ama ben sizin gibi değilim. Bilinçli yaşıyorum ben. Yükseklerde uçan bir şahin ya da bir kartalın gördüğü gibi görüyorum her şeyi. Anlıyorum da. Karşı olmanın ta kendisiyim ben. Keyfş bir tutum görünce karşı çıkarım. Bir dolandırıcı ya da ikiyüzlü görünce karşı çıkarım. Hem yenilmem de ben, hiçbir İspanyol engizisyonu susturamaz beni. Evet... Dilimi kesseler mimiklerimle karşı çıkarım. Bodruma tıksalar bir versta öteden duyulacak kadar yüksek sesle bağırırım ya da kara vicdanlarına biraz daha ağır oturmak için açlıktan öldürürüm kendimi. Öldürseler gölge olarak dikilirim karşılarına. Tanıdıklarımın hepsi şöyle derler bana: "Dünyanın en çekilmez insanısın sen Pavel İvanıç!" Gurur duyuyorum bu ünümden. Üç yıl çalıştım Uzak Doğu'da. Yüz yıl unutulmayacak bir ad bıraktım arkamda. Herkesle kavga ettim. Rusya'dan dıstlarım, "Sakın gelme!" yazıyorlar bana. Onların inadına dönüyorum. Evet... benim anladığım yaşam budur işte. Ancak buna yaşam denebilir.

Gusev dinlemiyordu onu, lombozdan dışarı bakıyordu..."

Ve tabii tüm bu iddialı konuşmalardan, atıp tutmalardan sonra Gusev ve Pavel'in sonu aynı oluyor.

Adeta anti kahraman demiştim onu geri alıyorum. Pavel ivanıç da aynı fıslıkta bir Çehov karakteri, farklı olarak atıp tutmayı beceriyor yalnızca.