Donya’s Reviews > سقوط > Status Update

زمانی بود که نمی‌دانستم چگونه خود را از این لحظه به لحظه بعد برسانم. بلی، می‌توان در این جهان جنگ کرد، ادای عشق را درآورد، همنوع خود را شکنجه داد، در روزنامه‌ها خودی نمود، یا ساده‌تر از اینها درحال بافتن از همسایه خود بد گفت اما، در پاره‌ای از موارد، فقط ادامه دادن، مافوق قدرت بشر است و او مافوق بشر نبود، این را باور کنید. درد احتضار خود را فریاد کشید و برای همین است او را دوست دارم، آن دوست عزیزی را که ندانسته مرد.

بدین ترتیب، سانسور همان چیزی را که نهی می‌کند به فریاد بلند اعلام می‌دارد. نظام جهان نیز متناقض است.

هر انسان گوهی‌است بر جنایت همه انسانهای دیگر. این است ایمان من، و امیدواری من.
باور کنید، ادیان از لحظه‌ای که دم از اخلاق می‌زنند و با صدور فرمان تهدید می‌کنند، به خطا می‌روند. برای خلق مجرمیت و مکافات احتیاجی به وجود خداوند نیست. همنوعان ما با کمک خود ما برای این کار کفایت می‌کنند.

می‌بایست سر تسلیم فرود آورد و به مجرمیت خویش اعتراف کرد.
می‌بایست در فراموشخانه زیست.