Ka_mi_la’s Reviews > Za kamień i za ciemność > Status Update
Ka_mi_la
is on page 327 of 622
Tyle ludów, tyle sprzecznych celów.Dopóki połowa zgromadzonych tu ludzi pragnie wpuścić drugiej połowie skorpiona do buta, tylko po to, by chwilę później znaleźć żmiję we własnym namiocie, dopóty budowanie w Isztaret imperium wydawało się niemożliwe. A mimo to od tysiąca lat na Pustyni panował pokój, a nawet coś na kształt braterstwa,
— Jan 22, 2024 10:52AM
Like flag
Ka_mi_la’s Previous Updates
Ka_mi_la
is on page 618 of 622
Patrzył na południe.
W szarości dogorywającej nocy rozciągające się przed nim pustkowia przypominały niestaranny ołówkowy rysunek.
— Jan 22, 2024 11:46AM
W szarości dogorywającej nocy rozciągające się przed nim pustkowia przypominały niestaranny ołówkowy rysunek.
Ka_mi_la
is on page 613 of 622
Odkąd zjawił się w karawanseraju, nie potrafił myśleć o niczym innym. Jakaś jego część nie mogła się doczekać, kiedy wyruszy w drogę. Po tym, co spotkało go w Baraghod, cisza bezludnych ziem wydawała się kusząca niczym miękkie łoże po latach sypiania na sienniku pełnym gwoździ. Obiecywała ukojenie.
— Jan 22, 2024 11:44AM
Ka_mi_la
is on page 608 of 622
Nie musisz się wstydzić blizn, które zostawiły ci wiedźmy, Razaguelu. Ani tych, które nosisz z powodu jej nienawiści, ani tym bardziej tych - wskazała skaryfikacje na jego ramieniu - za które zapłaciłeś uczciwą cenę.
— Jan 22, 2024 11:43AM
Ka_mi_la
is on page 593 of 622
Mówią, że ciemność jest niczym bez światła, tak jak światło jest niczym bez ciemności - mówi. - Ale to nieprawda. Gdy w mrokach podziemi zdusisz światło, co zostanie? Ciemność. Tylko ciemność, zawsze ciemność, która nie potrzebuje niczego i nikogo, by być w pełni sobą. Ten najstarszy z żywiołów, pradawny, nieokiełznany...
— Jan 22, 2024 11:40AM
Ka_mi_la
is on page 521 of 622
Słyszeli szepty, echa śledzących ich kroków, czasem gwizdy, odległe krzyki i skomlenia dobiegające z ciemności, z każdej strony jednocześnie i z żadnej zarazem, jakby kakofoniczny koncert dawała grupa upiorów istniejąca tylko w ich głowach.
— Jan 22, 2024 11:37AM
Ka_mi_la
is on page 520 of 622
Mapka przypominała rysunek obłąkanego kartografa, który nanosił na nią kreski i linie w zupełnie przypadkowym porządku.
— Jan 22, 2024 11:33AM
Ka_mi_la
is on page 514 of 622
Oddychać. Powoli wypuścił pełne kurzu powietrze-na wargach czuł słony posmak, nie wiedział, soli czy krwi-i zaczął pełznąć wzdłuż ściany, cal za calem, jak ślepy, na wpół rozgnieciony robak.
Oddychać. Przeć naprzód. Słuchać.
Na resztę przyjdzie czas później.
— Jan 22, 2024 11:31AM
Oddychać. Przeć naprzód. Słuchać.
Na resztę przyjdzie czas później.
Ka_mi_la
is on page 514 of 622
Oddychać. Powoli i miarowo. Skupił się na szalonym biciu serca. Waliło jak młot, a każdy oddech był niczym mały koniec świata; z każdym haustem slonego powietrza Raza docierał do granicy, za którą zaczynał się nieskończony ocean bólu.
— Jan 22, 2024 11:30AM
Ka_mi_la
is on page 512 of 622
Na powierzchni światło nigdy nie znikało całkowicie, nawet w najciemniejszą noc. Ale tam, głęboko w uroczysku, był tylko nieskończony mrok.
— Jan 22, 2024 11:26AM
Ka_mi_la
is on page 512 of 622
Nie ma pojęcia, czym jest prawdziwa ciemność, kto nigdy nie doświadczył absolutnego mroku podziemi.
— Jan 22, 2024 11:23AM
