Agir(آگِر)’s Reviews > ارداویرافنامه > Status Update

: ارداویراف در دوزخ

پس من دیدم روان زنی که به پستان کوه اهنین همی کند
و کودکی از آنسوی کوه (بیرون آمده) بانگ همی کرد
کودک به مادر و مادر به کودک نمی رسید

پرسیدم که این تن چه گناه کرد که روان آنگونه گران بادافراه(عقوبت) برد؟

سروش اهرو و آذر ایزد گفتند که این روان آن بد کیش زن است که به گیتی نه شوی خود بلکه از کس بیگانه آبستن شد و گفت آبستن نیم و کودک تباه کرد

اردا ویراف در دوزخ :دیدم روان مردی را که بر سروپایش شکنجه نهاده اند و هزار دیو از بالا گرفته و به گران و سختی همی زنند

پرسیدم که این تن چه گناه کرد؟

سروش اهرو و اذر ایزد گفتند که این روان آن مرد بد کیش است که در گیتی خواسته بسیار گرد کرد و خود نخورد و به نیکان نداد و آنان را بهره نرسانید و به انبار داشت

--
:به قول سعدی
دو کس مردند و حسرت بردند: یکی آنکه داشت و نخورد، و دیگر آنکه دانست و نکرد

.وریا بر» بمعنی دریاچه است»

در کردستان ایران دریاچه ایست موسوم به «زره وار» یا «زره ور» که «گول زره ور» خوانند و عجب این است که هر سه کلمه بمعنی دریاچه است
"هم "گول" و هم "زره" و هم "ور

----
گول زریوار رو بنظرم میشه اینجوری هم معنی کرد
گول که به دریاچه میگیم
وار بمعنی محل ییلاق
زری بمعنی زرد و طلایی
دریاچه ییلاق زرد

چون گام دوم فراز نهادم به «ماه پایه» به «هوخت» (مقام گفتار نیک) رسیدم

آنجا که هوخت مهمان است و انجمنی بزرگ از نیکان دیدم پرسیدم از سروش اهرو و آذر ایزد که این کدام جا و اوشان روان که اند؟

گفتند که اینجای پایه ماه است و این اوشانند که در گیتی یشت(عبادت) نکردند و گاتا نخواندند و زناشوئی با محارم نورزیدند، به دیگر ثواب به آنجا آمده اند. اوشان را روشنی به روشنی ماه همی ماند

پس نخست گام فراز نهادم به سترپایک (مقام ستاره) به مقام اندیشه نیک
که روان پرهیزگاران چون ستاره روزناک روشن آنجا همیدرخشید

پرسیدم از سروش اهرو و آذر ایزد که این جای کدام و این مردمان کدامند؟

پاسخ گفتند که اینجای پایه ستاره است و این روان آنان است که به گیتی پشت نکردند و گاتا نسرودند و خوی توک دس(ازدواج با محارم) نکردند و خدایی(سلطنت) و ایالت و سرداری نکردند. به سبب ثواب های دیگر اهرو(مقدس) شده اند

در آیین زرتشتی اعمال انسانهای نیک در دنیای آخرت، بصورت کنیزی زیبا جلوه گر می شود

دین خود و کردار خود را بصورت کنیزکی نیکوبدن بیند با قامتی خوب رسته و پستان های پیش آمده، کش پستان بازنشسته است دل وجان دوست، و تن او چنان رفتاری دارد که برای دیدن بهترین چیز و برای نگریستن بایسته ترین چیز باشد و آن روان اهرو(مقدس)از آن کنیزک پرسد که تو که هستی؟

او که دین خودش و کردار خودش است پاسخ دهد که من کنش(عمل) تو هستم

روان «ویراف» از تن به چکاتی دایتیک* و پل چینود( صراط) رفت و هفتم روز و شبان باز آمد و اندر تن رفت . ویراف از آن خواب خوش برخاست خرم و با اندیشه پاک. و خواهران با دستوران دین و مزدیسنان چون ویراف بدیدند شاد و خرم شدند و گفتند درست آمدی ای ویراف پیغامبر ما مزدیسنان از شهر مردگان به این شهر زندگان آمده هستی

___
*
نام کوهی است که پل صراط ازآنجا آغاز می گردد

پس دستوران دین از شراب و منگ گشتاسبی* سه جام زرین پر کردند و یک جام به اندیشه نیک و دیگر جام بگفتار نیک و سدیگر جام به کردار نیک به «ویراف» دادند.او آن می و منگ بخورد به هوشیاری واج**گفت و به بستر بخفت
__
*
گویند گشتاسب از زردشت خواست که مقام او را در بهشت به وی بنماید زردشت از مشروب منگ به وی داد و او مکان و احوال خود را در فردوس دید از آنجاست که منگ را گشتاسبی گفته اند
**
باژ یا واج: دعائی هنگام صرف طعام

تا پایان سیصد سال دین اندر پاکی و مردمان در بی گمانی بودند، پس اهریمن پتیاره برای بی اعتقاد کردن مردمان به این دین، آن اسکندر رومی مصرنشین را برخیزانید و به غارت گران و نبرد و ویرانی ایرانشهر(سرزمین ایران) فرستاد تا بزرگان ایران بکشت و پاتخت خدائی آشفته و ویران کرد

و این دین مانند اپستاک و زند بر پوست گاو پیراسته و با آب زرین نوشته اندر ستخر پاپکان در گنج نپشت نهاده بودند