lenka’s Reviews > Dzienniki 1950-1962 > Status Update

ej wiecie co wracam do dzienników

czytając załamania psychiczne plath w wieku 21 lat mam doslownie przełożenie jeden do jeden do szklanego klosza i sytuacji esther

ojezu ciezko sie robi a w ogole to rok po roku widac jak jej sie zmienia postrzeganie ale nie zauważyłam jeszcze takiego momentu przelomowego w postrzeganiu kiedy postanowiła ta pierwsza próbę samobójczą popelnic… coraz ciężej mi się czyta ze względu na to co pisze sylvia😔😔😔😔

straszne jest jeszcze w ogóle dla mnie to że ona pisze takie madrosci i ma taką perspektywę przerażającą momentami - a ona pisząc to miała 17-18 lat😭ja tyle bede miala ZA 3 LATA
nierealne ze sylvia miała tyle lat co ja kiedyś i ja będę miała tyle co ona pisząc te dzienniki
to był prawdziwy człowiek który żył i ma takie mysli - sylvia naprawdę byla i pisała takie rzeczy jakie ja mam w głowie

czy to źle jesli mam podobne przemyślenia co sylvia?

ps tak pieknie i płynnie przelatuje przez te dzienniki ze jest to dla mnie niesamowite, sylvia tak cudownie pisze o codzienności i uplywie czasu ze nie wiem co mam innego rzec choc wiem ze zaraz bedzie miala gorszy stan psychiczny, ale teraz tez go ma ale raczej przebłyski i po każdym wpisie przez jakies pół minuty rozmyślam nad tym co przeczytalam

sorki się pomyliłam i zaznaczyłam złą ksiazke sylvii