lenka’s Reviews > Dzienniki 1950-1962 > Status Update

ej wiecie co wracam do dzienników

czytając załamania psychiczne plath w wieku 21 lat mam doslownie przełożenie jeden do jeden do szklanego klosza i sytuacji esther

jestem pod wrazeniem zdolności poetyckich sylvii. tak naturalnie przychodzi jej pisanie takich nielogicznych ale jak zaskakujących metafor ze jestem pod wrażeniem. czesto jeden wpis musze czytać po parę razy ale bawię się świetnie

straszne jest jeszcze w ogóle dla mnie to że ona pisze takie madrosci i ma taką perspektywę przerażającą momentami - a ona pisząc to miała 17-18 lat😭ja tyle bede miala ZA 3 LATA
nierealne ze sylvia miała tyle lat co ja kiedyś i ja będę miała tyle co ona pisząc te dzienniki
to był prawdziwy człowiek który żył i ma takie mysli - sylvia naprawdę byla i pisała takie rzeczy jakie ja mam w głowie

czy to źle jesli mam podobne przemyślenia co sylvia?

ps tak pieknie i płynnie przelatuje przez te dzienniki ze jest to dla mnie niesamowite, sylvia tak cudownie pisze o codzienności i uplywie czasu ze nie wiem co mam innego rzec choc wiem ze zaraz bedzie miala gorszy stan psychiczny, ale teraz tez go ma ale raczej przebłyski i po każdym wpisie przez jakies pół minuty rozmyślam nad tym co przeczytalam

sorki się pomyliłam i zaznaczyłam złą ksiazke sylvii