Shima’s Reviews > ‫نامه‌ها ١ > Status Update

8 نوامبر 1903

" بزرگداشت من یک افسانه است. در مورد من در روزنامه‌ی پراودا تا به حال مقاله‌ای به چاپ نرسیده است. احتمالا اگر بزرگداشتی باشد بعد از سال 1906 خواهد بود"

آنتون در ژوئیه ی 1904 خواهد مرد.‏
می‌خواهم این کتاب هیچ وقت تمام نشود. می‌خواهم نمیرد.‏ وقتی از نقشه‌هایش برای بعد می‎‎گوید. می‌خواهم هرگز نمیرد.

اگر سعی کنی در جمع آنان خود را با ایشان برابر بدانی و برای خودت احترام قائل باشی، از هر چیزی بهتر است.‏
کافی ست بگویی «من نمی‌پسندم»‏ همین جمله استقلال تو را نشان می‌دهد و مفید واقع می‌شود.‏
مهم این است که تو شخصی بی هویت به نظر نرسی، اصل این است، هرچند در این باره بعدا صحبت خوایم کرد.‏
چخوف به الکساندر- 78

من یکی از رذل ترین بدبین‌ها باشم اگر با این حرف که تو می‌گویی «جوانی گذشت» موافق باشم. زمانی من هم عقیده‌ی تو را داشتم. برای تو و شاید هم من، جوانی نگذشته است. کافی است که حلزون صدفش را محکم‌تر نگاه دارد و آن را به ساقه‌ای جدید منتقل کند.‏
الکساندر به دوست و برادرش آنتوان.‏ 75

من به یاد می‌آورم که تو چه گونه به مانیفست‌های دایی جان ریشخند می‌زدی.. در حقیقت تو به خودت می‌خندیدی.‏...‏
ای دهاتی! تو از ابتدا تا انتهای نامه‌هایت داری اشک می‌ریزی. این اشک و گریه در تمام نامه‌های تو، حتی می‌توان گفت در تمام کارهایت به چشم می‌خورد، به طوری که می‌شود چنین پنداشت که تو و دایی، هر دو نفر فقط از غده‌های اشک ساخته‌ شده‌اید.‏
آنتوان به برادر نیک سرشتش الکساندر. 25

یا اینکه هر چیز مهملی را ترجمه نکن و اگر هم ترجمه کردی در همان زمان آن را خوب ساخته و پرداخته کن، حتی اگر بتوانی به آن طول و تفصیل بدهی یا آن را مختصر کنی. نویسندگان از این کار تو ناراحت و رنجیده خاطر نمی‌شوند و بدان که تو هم در زمره‌ی مترجمان خوب قرار خواهی گرفت. می‌توانی چیزهای بی اهمیت را ترجمه کنی، ولی آن‌ها را به شیوه‌ی زندگی روسی برگردان.‏
آنتوان به الکساندر.22