Ayfer Tunç > Quotes

“Delirmemek için ilaç alıyordum. Delirmekten kastım, aklımın başımda olmayışı değildi. Aksine, aklımın fazlasıyla başımda olduğu için delirmekten korkuyordum. İyice gerilmiş bir lastiğin kopması gibi ikiye bölünmekten, iki ayrı yöne şiddetle savrulmaktan, parçalarımın duvara çarpmasından korkuyordum.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Kendim için sık sık düşündüğüm bir şeydi bu. Başım ağrısa da iki hap içmeye kalksam, gözüm ilaçların tamamına takılırdı; yüksekten bakarken bazen yer çekerdi beni; ellerimi yıkarken bileklerimin içinde kalınca ve şişkin duran damarlarımdan parmaklarımı alamazdım, delinmesi halinde kanımın bir anda boşalacağını düşünürdüm. Beni engelleyen şeyin ne olduğunu hiç bir zaman bilemeyeceğim. Galiba kendime yaşamak için bir nedenim yok derken, aslında ölmek için bir nedenimin olmadığını görüyordum. Ben kimdim ki ölecek?”
― Ayfer Tunç, Taş-Kağıt-Makas

“Nereye gidiyoruz?" dedim.
"Yürüyoruz işte," dedi. "Yürüyebildiğimiz kadar yürüyelim."
Öyle yaptık.
Onunla beraberliğimiz yürüyebildiği kadar yürüdü. Ben daha çok yürüyecek, sonsuza kadar sürecek sanıyordum. Ama bir gün elimi bıraktı, çekip gitti.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Allahtan kolayca bağışlayabiliyordum. Hep kolayca bağışlamıştım. Bağışlayıp unutmak hesaplaşmaktan çok daha kolaydı. Bağışlıyordum ve bitiyordu. Kaldığın yerden aynen devam ediyordun. Spotless mind oluyordun. Lekesiz zihin. Ne güzeldi. Sonsuz gün ışığı!”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Hayat böyle bir şeydir, eziyettir, sıkıntıdır, dertler bütünüdür, kaderin en sevdiği şey oyundur, felek kahpedir ve kahpe felekle, oyunbaz kaderle kavga etmenin bir faydası yoktur.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı

“Ağladığını hissettirmemek çok zordur. Gözlerinden yaş akar, burnunu çekmemek için ağzından soluk alırsın. Verdiğin sıcak soluk yüzünü sızlatırken, aldığın soğuk soluk boğazından geçer, kalbine iner. Omuzlarının titrediği hissedilmesin diye kaskatı kesilirsin. Ağladığını duyurmamak çok yorar insanı..”
― Ayfer Tunç, Suzan Defter

“İnsan göz göze konuşurken gözlerde başka bir konuşma yürüyor sanki.”
― Ayfer Tunç

“Belki yine aynı şeyleri yazarım:
Bugün hiçbir şey olmadı.
Bugün de hiçbir şey olmadı.
Bugün de.
Sonraki sayfalara da (" ") işareti koyarım.”
― Ayfer Tunç, Suzan Defter

“Boşluğu tanımaya çalışıyorum. Boşluk fikri beni mutsuz ediyor. Babam ölecek boşluğu kalacak diye ölesiye mutsuzum.”
― Ayfer Tunç

“Ya zekamı kullanabileceğim fırsatlar karşıma çıkmıyordu ya da ben nerede kullanmam gerektiğini bilecek kadar zeki değildim. Aslında zekamdan çok güzelliğime güveniyordum. Güzelliğimi kullanmak zahmetsizdi. İspat etmem gerekmiyordu, hemen görülüyordu. Hem zaten zekamı isteyen de yoktu.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Oysa hayat naz maz tanımıyordu. Kendimden biliyordum. Hayat hiç beklemediğin anda öyle kafa atardı ki, ağzın burnun dağılırdı. O zaman anlardın işte büyümek neymiş. Nasıl acı ve erken bir şeymiş.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Ben unutabilen biri değilim. Beynim, unutamadıklarımla unutamayacağım şeylerin ayrıntılarıyla dolu. Beynim çatlayacak kadar dolu.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Başkalarının kuyuları daha fena," dedi Madenci. "Elimde olsa kendi kuyumda boğulurdum.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı

“Osmanlı tebaasının genlerinde bulunan Kendi ihtiyacını kendin gör! anlayışı, cumhuriyet ve demokrasiyle birlikte yerini devletten hizmet talep etmeye bırakacağına, ileriki yıllarda halk tarafından daha da benimsenecek; devletten hizmet istemeye korkan, ezkaza görecek olursa minnettarlığından ne yapacağını şaşıran Anadolu halkı, yüz yıl sonra Kendi okulunu kendin yap, kampanyasına şaşılası bir coşkuyla destek verecek, bir Allahın kulu çıkıp Okulumuzu da kendimiz yapacaksak devlet niye vergi alıyor? diye sormayacaktı.”
― Ayfer Tunç, Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi

“Bazı ruhlar dışbükeydir, bazı ruhlar içbükey. Biz içbükey ruhlarız, babamla ben. İçimize doğru kapanırız, istiridye gibi. İçimizin tam ortasında duran, patlamayan, patlayıp da ortalığa saçılmayan, saçılıp da herkesi kirletmeyen incimiz-çıbanımız kistleşir içimizde.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Son gecemizi birlikte geçirmeyi ikimiz de istemedik.
Dayanılmaz çünkü buna,
acıyı katlamak taşımayı zorlaştırır,
iki kişinin ayrı ayrı acı çekmesi bir artı birdir,
iki kişinin birlikte acı çekmesi bir artı bir artı bir artı birdir,
kendin için çekersin,ona baktıkça onun için de çekersin,
kendi için çeker, sana baktıkça senin için de çeker.”
― Ayfer Tunç, Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura

“ما نطلق عليه المشاعر هي أشياء تظهر ثم تختفي بسرعة شديدة في مكان ما في كياننا،تأتي وتذهب ،ولكنها تترك ألما رهيبا”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Hayat başı sonu belirsiz, bulut gibi dağınık, ansızın yön ve biçim değiştirme yeteneğine sahip bir şey. Hayat tanımlanamayan bir şey. Hatta belki sadece bir fikirdir hayat, daha ötesi değildir. Böyle tanımsız bir bulutta nasıl bir yol olabilir ki? Hem bir yol bulabilse önce kendi giderdi arkasında izini bile bırakmadan.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı

“Birlikte düşenler birbirlerinden ayrılamazlar.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Bir günahı yıllarca hafızanın dehlizlerinde taşımak, cehennemi dünyada yaşamak demek.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı

“Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk / Hiçbir yere gitmiyor,” dedi. “Dün gibi hatırlıyorum. Hisar’daydık.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Beni kimin mahvettiğini bilmiyorum. Sadece mahvolduğumu biliyorum.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Cioran’dan söz etti sonra. “Doğmuş olduğum için kendimi bağışlayamıyorum” diyen adamdan.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Hayat ve ölüm iki ucundan ateşe verilmiş bir ip gibi karşıt yönlenlerden yola çıkarlar ve karşılaştıkları yerde macera sona erer.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı

“Nokta kadar menfaat için virgül gibi eğilirdi.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Açık hesaplar açık yaralara benzer hocam. Açık kalırsa mikrop kapar, enfekte olur. Sağlıklı bir gelecek için, açık yaraları ve açık hesapları kapatmak gerekir.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Başka türlü olamazmıydı?"
Soru eki mi bitişik olmalı. Ayrı yazarsam gözüne batar. Scotland Yard'da filan mesleki görgü bilgi artırma kurslarına katılmış, kendisine lazım olan ingilizceyi iyi kötü kıvırmıştır Uluçmüdürüm. ama Türkçesi zayıftır. Hem köküne kadar milliyetçidir bunlar, hem kendi dillerini bilmezler. Ayrı yazarsam cümlede bir tuhaflık olduğu hissine kapılır. Anlam yerini bulmayabilir. Eğer dilbilgisi sağlamsa (değildir ya) hoşlanmaz. Bu türden iktidarlı ilişkilerde kadınca marifetlerin dışında, kadının erkekten daha iyi bildiği hiçbir şey olmamalıdır. Olsa bile kadın asla belli etmemelidir. İktidar her yerdedir, her andadır. Sözcüğün içinde, anlamın kenarında, doğasında, dilbilgisinin ayrıntısındadır. (Tanrım, deliriyorum!)”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Hayata hep kendimi birilerine aşık olduğuma inandırmaya çalışarak tahammül etmiştim. Ama hep birilerine aşık olmaya çalışarak sefil olmuştum.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Ben hayatta bir kurban olarak var olmuştum. Kurban olmayı kabul etmeyebilirdim. Ama etmiştim. Dünyaya kurban edilmeye hazır gözlerle bakmak, hayır demekten kolaydı. Mağdur olmak cesur olmaktan çok daha kolaydı. İnsan cesareti seçemezse kurban olmayı kendiliğinden seçmiş oluyordu. İnsan mağdur olmanın suçsuz olmak anlamına geldiğini sanıyordu. Oysa mağdur olmak, suçsuz olmak değildi.”
― Ayfer Tunç, Yeşil Peri Gecesi

“Herkes bir şeyler yapıyor diye düşündü.
Kötülük için. İyilik için. Acısını unutmak için. Kaçmak için.
Ben kıpırdayamıyorum.
İnsan bir uçurumdur.”
― Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı