Albanian Quotes

“Naten s'kisha gjume, me mbyste pendimi, kot thone qe pendimi te lehteson.”
― Fyodor Dostoevsky

“Po ç'pune ke ti, mor zoteri, me çizmet e mia te shqyera dhe me berrylat e mi te grisur?”
― Fyodor Dostoevsky

“Lere pastaj qe ka dhe jo pak pasunare qe s'i pelqen te degjojne ankimet me ze te larte te varfanjakeve. Se, sigurisht, i shqetesojne, i bezdisin me ankesat pa fund. Po, moj shpirt, varferia kurdohere e bezdisshme eshte. Ja ç'eshte, Varenjka. Renkimet e te uriturve, klithmat e zemerplasurve u prishin gjumin ca zoterinjve.”
― Fyodor Dostoevsky

“E po, mirupafshim! Po me mbyt trishtimi, nga merzia. Seç kam nje brenge ne shpirt, Makar Aleksejeviç. As vete s'e di arsyen. E tille dite paska qene. Mirupafshim!”
― Fyodor Dostoevsky

“E ke vene re, Seriozha? Sikur qesh me ty duket, kurse ne te vertete nuk te qesh, te do...”
― Fyodor Dostoevsky

“Kushdo qofte, edhe njeriu i vogel, nga ata qe nuk e turbullojne ujin, qe askujt s'i bien me qafe, qe rrojne me friken e perendise, por edhe me friken per veten, shkojne me mendjen te mos ngacmojne njeri se keshtu as ate vete nuk do ta ngacmojne, do ta lene te qete ne hallet e tij, nuk deshiron qe te tjeret te futin hundet ne jeten e perditshme qe ben, nuk ia ka enda te flasin ne e ka te ri apo te vjeter jelekun, ne i ka te reja apo me mballoma çizmet, nuk ia ka enda te marrin vesh te tjeret ç'eshte duke ngrene, çfare po shkruan?... E ç'te keqe paska, moj zemer, qe une, kur shoh xhadene te prishur, eci ne maje te gishtave, shkel me kujdes per te ruajtur çizmet? Pse duhet shkruar per tjetrin qe ndonjehere nuk ka para as per te pire nje gote çaj? Sikur qenka e thene dhe e vulosur qe njerezit, te gjithe sa jane, patjeter duhet te pine çaj. Po pse e udhes qenka te shohesh ne gojen e tjetrit per te ditur ç'cope eshte duke pertypur? A fyhet njeriu keshtu? Jo, shpirti im! Perse u dashka fyer tjetri kur ai s'te ngacmon?”
― Fyodor Dostoevsky

“Duhet te qendrojne larg njeri-tjetri si fatkeqet ashtu dhe te varferit, keshtu nuk do te rendoheshin nga njeri-tjetri. Ju shkaktova aq shume fatkeqesi, qe s'i kishit patur kurre me pare ne jeten modeste te vetmitarit. Kjo me brengos, ma derrmon shpirtin.”
― Fyodor Dostoevsky

“Me dendin me lakra, gatuar me çaj,
Fryhu bark, fryhu, pelcit,.s'te kam faj!


("kenge burgu")”
― Fyodor Dostoevsky

“Jam njeri i semure... Jam edhe tip keqdashesi. Nuk bej pjese, nderkohe, ne simpatiket. Me duket se vuaj nga melçia, ndonese vete une gje prej gjeje nuk kuptoj nga semundjet, as qe e di me saktesi ç'me dhemb. Nuk kurohem e as jam kuruar ndonjehere, pavaresisht nga respekti qe kam per mjekesine (se i shkolluar une jam, por edhe bestyd jam). Me ka hipur ne kole, nuk dua te kurohem nga inati. Ju kete kushedi as edhe e kuptoni, kurse une e kuptoj, ndonese s'jam ne gjendje t'ua shpjegoj se kujt i bej dem me kete inat timin. E di fort mire, qe as mjekeve e askujt tjeter nuk i behet vone qe jam tip inatçori, e as vete per veten nuk e çaj koken, ndonese fort mire e di qe inati eshte dem i kokes. Ngado qe ta sjellesh e kam mbushur mendjen, e kam bere top: nuk dua qe nuk dua te kurohem. Me dhemb kjo e shkrete melçi, le te dhembe, nuk paska plasur!”
― Fyodor Dostoevsky, Notes from Underground, White Nights, The Dream of a Ridiculous Man, and Selections from The House of the Dead

“Se une jo vetem nuk isha nopran e nurzi, por as i lig e as keqdashes nuk isha, ama edhe ndonje hiç nuk ehste se isha. Ja ku po jua them se nuk kam qene as i lig e as i poshter, po as i ndershem, nuk kam qene hero, por edhe shterpi nuk kam qene. Ne keto çaste dergjem ne qoshen time dhe vetem ndersej veten, vetem shtirem sikur kam qene njeri i keq, se, sipas meje, nje njeri qe e ka plot koken, s'ka si ben marrezi si ato te miat, vetem budalli sillet asisoj.”
― Fyodor Dostoevsky

“Po t'a kisha pase ne dore do ta grisesha carcafin dhe nuk do ta lejsha femnen pa shkolle, pse grueja asht themeli i shoqnis njerezore, pse ajo asht burimi i moralit, pse ajo eshte nyja e shenjte e qenejes, pse ajo e mbjell faren e dashunis vellazenore ne mes njerezve. E kur ajo lihet mbas dore vuen e tane shoqnia njerezore.”
― Haki Stërmilli, Sikur t'isha djalë

“Eshte e mire letersia, Varenjka, shume e mire eshte. U binda diten e trete te vizitave. Gje me peshe. Ua forcon zemren njerezve, u meson si te jetojne. C'nuk thuhet ne ato shkrime.”
― Fyodor Dostoevsky

“ajzat ishin te bardha si endrra e mengjesit por fatkeqesisht , po aq te pakapshme si endrra.”
― Ismail Kadare, The Siege

“I had always pictured the Albanian
peasants as a very fine picturesque race of men wearing spotless native costume, and slung about with fascinating looking daggers and curious weapons of all kinds, but the great majority of those I saw, more especially in the small towns, were
a very degenerate looking race indeed.”
― Flora Sandes, An English Woman-Sergeant in the Serbian Army

“Tha, e thotë, edhe do t'thonë,
Dér sa t'jetë toka e qielli;
Si do kjoftë heret a vonë,
Mbas të vranit prap del dielli!... -”
― Hamid Gjylbegaj

“Pak jetohet në këtë botë sa për të pasur kohë për të përhapur urrejtjen ndaj njëri-tjetrit.”
― Nebil Duraku, Egjra

“Po njerëzit janë të ndryshëm. Ka të tillë, fytyra e të cilëve të rri përherë përpara. E njëjta. E pandryshuar. Ti e sheh dhe s'kupton asgjë. Mendon: "si është bërë kjo fytyrë e tillë indifirente e pakuptim. Dhe këtë unë duhet ta shoh çdo ditë, çdo orë, çdo çast të jetës sime; këtë fytyrë pa jetë... (shih jeta ç'fytyrë pa jetë na paska?!); ka të tjerë që kacavirren nëpër trupin tënd si ata kërmijtë dhe aty nëpër gjethe të ndërgjegjes sate lënë jargët e tyre; ka edhe nga ata, që ti ndofta nuk i ke parë asnjëherë , s'ke biseduar kurrë, se ndofta ata kanë rënë përmbys atje te xhamia e tabakëve, kanë rënë vite të shkuara, po ti e sheh, endjen edhe tani që ata janë përmbysur duke lënë një boshllëk të madh te ti, kanë hapur një zbrazësirë, që edge tani të prek me gishtërinjtë e gjatë e të ftohtë të kujtimit të vet. Dhe ti je i gëzuar, je i lumtur që dikur ata kanë jetuar.”
― Fatos Arapi, Dikush më buzëqeshte

“Some Albanians who have worn a veil say it creates a kind of freedom by giving them anonymity and symbolic invulnerability when outside the home.”
― Antonia Young, Women Who Become Men: Albanian Sworn Virgins

“Religion mattered at a deep level, which must help to explain why none of these people went over to Islam; but in most cases it did not direct their lives, nor did it prevent some of them from cultivating their connection with a powerful relative who was a Muslim convert. Whilst the fact that they were Catholics from one of Christendom’s frontier zones may have given them an enhanced sense of their Catholicism, the fact that they were Albanians, connected by language, blood and history to Ottoman subjects and Ottoman territory, gave them an ability to see things also from something more like an Ottoman perspective”
― Noel Malcolm, Agents of Empire: Knights, Corsairs, Jesuits and Spies in the Sixteenth-Century Mediterranean World

“Hasan Pasha also gave the green light for Turks and Greeks to take whatever action they pleased against any Albanians they found: killing them was not a crime. Continuing his march, he executed all the Albanians he encountered, setting fire to a monastery where other were hiding and offering five sequins for every Albanian head brought him.”
― Mark Mazower, Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews, 1430-1950

“Shumë thonë se vetë jeta është luftë. Hëh, jo, ore jo; luftë e njëmend është ajo e panjohur që gjendet brenda njeriut (...)”
― Nebil Duraku, Egjra

“We are all equal at nature, but we are distinguished by education.”
― Sami Frashëri, Shqipëria ç'ka qenë, ç'është e ç'do të bëhetë?