Marathi Quotes

“आयुष्यात मला भावलेलं एक गुज सांगतो. उपजिविकेसाठीआवश्यक असणाऱ्या विषयाचं शिक्षण जरुर घ्या. पोटापाण्याचा उद्योग जिद्दीनं करा, पण एवढ्यावरच थांबू नका. साहित्य, चित्र, संगीत, नाट्य, शिल्प, खेळ ह्यांतल्या एखाद्या तरी कलेशी मैत्री जमवा. पोटापाण्याचा उद्योग तुम्हाला जगवील, पण कलेशी जमलेली मैत्री तुम्ही का जगायचं हे सांगून जाईल.
- पु. ल.”
― Purushottam Laxman Deshpande

“कुणीसं म्हटलयं - कसा मी ? कसा मी ? कसा मी ? कसा मी ? जसा मी तसा मी असा मी असामी!... खर सांगू का? हे कुणीसं वगैरे म्हटलेलं नाही. मीच म्हटलयं. पण कुणीसं म्हटलयं अस म्हटल्याशिवाय तुम्हीही कान टवकारून काय म्हटलयं ते ऐक्लं नसत. हे असच आहे. जगात काय म्हटलयं यापेक्षा कुणी म्हटलयं यालाच अधिक महत्व आहे हे मला कळून चुकलंय.”
― Pu. La. Deshpande

“नंतर एकदा संध्याकाळच्या दोन ऑफ तासांना आमची आणि नववी 'ड'ची मॅच झाली तेव्हा फावड्यानं पाच विकेट्स काढल्या तर चित्र्यानं लागोपाठ तीन फोर मारल्या, तेव्हा ती सरळ त्यांच्याकडे आली.
"काँग्रॅच्युलेशन्स, पवार." ती म्हणाली. "काय सोलिड विकेट्स काढल्यास तू. चित्रे तूसुद्धा मस्त खेळलास."
चित्र्याला काय फरक पडला नाही. कारण त्याला बांद्र्याच्या पोरींची सवय होती. त्यानं नुसता केसावरून हात फिरवला आणि दिलं; पण फावड्याची मात्र विकेट गेली.
"काय म्हणाली रे ती?" त्यानं मला नंतर विचारलं. "काँग्रेसचं अधिवेशन? त्याचा काय संबंध?"
त्यावर आम्ही चिक्कार हसलो. तेव्हापासून कुणाचं अभिनंदन करायचं असलं तर आम्ही तेच म्हणू लगलो. काँग्रेसचं अधिवेशन.”
― Milind Bokil, शाळा [Shala]

“Success is a relative term. More success, more relatives.”
― व. पु. काळे [V.P.Kale], का रे भुललासी [Ka Re Bhullasi]

“Love decides what is wrong, instead of who is wrong.
~ वपु काळे [VP Kale]”
― व. पु. काळे [V.P.Kale], पार्टनर [Partner]

“As you write more and more personal becomes more and more universal.”
― व. पु. काळे [V.P.Kale], वपुर्झा [Vapurza]

“शासनाच्या हाती राक्षसी सत्ता असते. तीच गोष्ट शिकल्या-सुधारल्या मंडळींची. आपल्या वाढत्या सुखसोयी, चोचले पुरविण्यासाठी ते प्रसंगी निसर्गावर, त्यात राहणारा कडेकपारीतील अडाणी जनतेच्या अन्नावर उठतात. आपल्या लुटीला लूट न म्हणता 'विकास', 'प्रगती' अशी गोंडस नावे देतात. गुन्हेगारीला तत्वज्ञानाचा आधार देतात. सारे एक होतात.”
― Vishwas Patil, झाडाझडती [Zadazadati]

“भाषा हे जर एक सुमन असेल तर, व्याकरणाशिवाय त्याचा सुगंध दरवळणार नाही”
― Purushottam Muley, Bhasha Sugandh EG English Grammar

“That you should not be here when something we've both wanted happens is no new thing for me. Today too, as always, you're not here.”
― Sachin Kundalkar, Cobalt Blue

“Nobody cares if I die for fighting Marathi breed.”
― Kjiva

“Dealing with pain for surviving on this thirsty concrete”
― Kjiva

“As you write more and more personal it becomes more and more Universal”
― व. पु. काळे [V. P. Kale], पार्टनर [Partner]

“I sit by the lotus-lake, eat God,

& count water-pearls over waxy
petals. Again, I unpeel

the black sky & trace teal mountains.”
― Sneha Subramanian Kanta

“Tuka, even the sky bleeds vermillion
to birth a new sun each day.”
― Sneha Subramanian Kanta

“When i look to my past i'm not believe in god but for future god is hope.”
― Kjiva

“A bird who wants to fly high will never frighten of sky”
― Kjiva, Murder: the gangster rhymes

“I'm always curious about guys who can cook and play the guitar and have hairy chests and beautiful eyes.”
― Sachin Kundalkar, Cobalt Blue

“Tuka, when
I look for God in the dark

there is no fear of ringing the wrong
doorbell. No necessity of gyarah annas.”
― Sneha Subramanian Kanta

“because a morsel of rice

is God to the hungry. Rain is
God to the dry mouth of earth.”
― Sneha Subramanian Kanta

“तुमचा आमचा संबंधच काय, तुम्हांला जे वाटेल ते तुम्ही करा, आम्हांला वाटेल ते आम्ही करू, तुमच्या गल्लीत तुम्ही राहा, आमच्या गल्लीत आम्ही राहू, ही सहिष्णुतेची फारच ओबडधोबड व्याख्या झाली. सहिष्णुतेचा अर्थ परिपूर्ण होण्यासाठी एका श्रद्धेची गरज असते. ती श्रद्धा म्हणजे माझ्या विचारातील काही भाग चुकीचा असू शकेल, तो मी दुरुस्त करण्यास तयार आहे. - या भूमिकेला सहिष्णुता असे म्हणतात. सहिष्णुतेचा गाभा म्हणजे नको असणारे सहन करणे हा नसतो. सहिष्णुतेचा गाभा न पटणाऱ्या भूमिकेला सहानुभूतीने समजून घेण्याची तयारी हा असतो.”
― Narhar Kurundkar, जागर

“माणूस हा मोठा चमत्कारिक प्राणी आहे. तो भुकेच्यापोटी कोणते पाप करणार नाही ? सगळीच पापे करील, हे खरे आहे. पण समोर सुग्रास अन्न वाढून ठेवलेले असतानासुद्धा एकदा हा माणूस हट्टाला पेटला, की भुकेच्या बजनाखाली सारे शरीर क्षीण होत जात शेवटी मरणही पत्करले जाते, पण अन्नाचा स्वीकार केला जात नाही. मानवी जीवनात मूल्यांच्या निष्ठा प्रकृतीवर मात करण्याइतक्या प्रबल असू शकतात.”
― Narhar Kurundkar, जागर

“सत्याग्रह एकीकडे राजकीय लढ्यात लक्षावधींना सहभागी होण्याची संधी उपलब्ध करून देत होता. तशी संधी सशस्त्र चळवळ उपलब्ध करून देऊ शकत नव्हती. दुसरीकडे सत्याग्रह जनतेचा आत्मविश्वास जागा करीत होता. द्वेषाने पेटलेल्या मनाने अंधारात पोलीसठाणे जाळले तरी जाहीररीत्या सरकारची प्रतिष्ठा तशीच शिल्लक राहते. कारण पोलीसचौकी जाळणारे लोक उघड्यावर येऊन आपला हक्क व समर्थन घोषित करू शकत नाहीत. गांधीजींनी जनतेला जाहीररीत्या इंग्रजांचे कायदे मोडण्याची शिकवण दिली. मोकळेपणाने एकेक कार्यकर्ता कोर्टात सांगत असे की, हा कायदा मी तोडलेला आहे, पुन्हा संधी मिळाली तर तो मी तोडीन. मात्र सत्याग्रहाची चळवळ ही जितकी कायदा तोडण्याची चळवळ होती, तितकीच कायदा पाळण्याची चळवळ होती. सत्याग्रही तुरुंगाचे कायदे पाळीत. जेलमधून पळून जात नसत. ते पोलिसांशी झटापट करीत नसत. लाठीमारासमोर शांतपणे उभे राहत असत. मालमत्तेचा विध्वंस न करता ते कायदेही तोडू शकत असत, यातनाही भोगू शकत असत. अन्याय्य कायदा जाहीररीत्या निर्भयपणे तोडावा, कायदा तोडल्याबद्दलचे शासन शांतपणे बिनतक्रार सहन करावे, ही शिस्त गांधीजींनी लोकांना लावली. यामुळे निर्भयपणे इंग्रजांना 'देशातून चालते व्हा' म्हणून सांगण्याची मानसिक हिंमत जनतेत आली. लढ्यातून हुल्लडशाही, झुंडशाही, विध्वंस यांची लाट निर्माण झाली नाही. स्वातंत्र्यलढ्याची प्रक्रिया या मार्गाने गेली, म्हणून स्वातंत्र्योत्तर काळात लोकशाहीचा प्रयोग शक्य झाला.”
― Narhar Kurundkar, जागर

“एखाद्या माणसाची आणि आपली वेव्हलेंथ का जमावी आणि एखाद्याची का जमू नये त्याला काही उत्तर नाही.

पंधरा-पंधरा वीस-वीस वर्षांच्या परिचयाची माणसे असतात पण शिष्टाचाराची घडी थोडीशी मोडण्यापलीकडे त्यांचा आपला संबंध जातच नाही. त्यांच्या घरी जाणे होते भेटणे बोलणे होते पण भेटी झाल्या तरी मनाच्या गाठी पडत नाहीत आणि काही माणसे एक क्षणभरात जन्मजन्मांचे नाते असल्यासारखी दुवा साधून जातात. वागण्यातला बेतशुद्धपणा क्षणात नष्ट होतो.

तिथे स्थलभिन्नत्व आड येत नाही. पूर्वसंस्कार, भाषा, चवी, आवडीनिवडी कशाचाही आधार लागत नाही.

सूत जमून जाते.
गाठी पक्क्या बसतात.”
― P.L. Deshpande, गणगोत [Ganagot]

“सृष्टी सौंदर्य हे दाखवून दाखवता येते थोडेच! विशेषतः निसर्गाची शोभा ही अचानक धनलाभासारखी प्राप्त झाली पाहिजे. सूर्योदय पाहण्यासाठी मुद्दाम पहाटे उठल्यासारखा दुसरा अरसिकपणा नाही. गच्चीवर गप्पागोष्टी रंगाव्यात आणि चुकून ती पौर्णिमेची रात्र निघावी यात खरी मजा आहे. एरवी तो कोजागिरीचा केवळ अटीव आणि आखीव दुग्धपनाचा कार्यक्रम होतो!”
― P.L. Deshpande, पूर्वरंग [Purvarang]

“अनोळखी माणसाचे हास्य ही परदेशात लाखमोलाची गोष्ट असते.”
― P.L. Deshpande, पूर्वरंग [Purvarang]

“धारातीर्थी देह ठेवायलाही फार मोठं भाग्य लागतं.”
― P.L. Deshpande, एक शून्य मी [Ek Shunya Mee]

“आमच्या मराठी मातीत पायाला बोचणारे खडे कमी नाहीत. त्या मातीची सवय नसलेल्या पायांना ते बोचतात. पण या मातीची एकदा ओळख झाली की तिची चटक लागते. आणि म्हणून मराठी माणसाची अन्नप्रांतियांशी जेव्हा दोस्ती होते त्यावेळी त्या गाठी फार घट्ट बसतात.”
― P.L. Deshpande, एक शून्य मी [Ek Shunya Mee]

“गांधीजींचे हे लौकिकत्व अलौकिक होते म्हणून त्यांचे अनुयायी त्यांच्यासोबत पुढारी आणि अनुयायी म्हणून न चालता कुटुंबीय म्हणून चालले. ते महात्माजी होतेच पण त्याहूनही अधिक ते बापू होते.”
― P.L. Deshpande, एक शून्य मी [Ek Shunya Mee]

“अश्रू आणि हास्य हे माणसांना जोडणारे केवढे बळकट दुवे आहेत.”
― P.L. Deshpande, एक शून्य मी [Ek Shunya Mee]

“हल्लीची पिढी बिघडलेली आहे असं म्हणणाऱ्यांना ही बाप म्हणून आपणच वाढवलेली पिढी आहे याचा विसर पडलेला दिसतो.”
― P.L. Deshpande, एक शून्य मी [Ek Shunya Mee]