Umutsuzluk Quotes

“Trenler, arabalar ve her çeşit araçlar yalnızca insanları taşımazlar, insanların ağır düşüncelerini ve gizli umutsuzluklarını da taşırlar.”
― Mehmet Murat ildan

“Üzgünken umutsuzluktan başını eğme, kaldır başını! Başın dikken daha iyi görür, daha iyi dövüşürsün!”
― Mehmet Murat ildan

“Umutsuzluğu yolunun üzerinde duran kalın ve yüksek bir duvar gibi düşünme; o sadece bir karanlıktır ve ışığa ulaşıncaya dek karanlıkta da yürüyebilirsin!”
― Mehmet Murat ildan

“Umutsuzluk yalnızca yeni bir umutla yenilgiye uğratılabilir!”
― Mehmet Murat ildan

“Doğru düşünme, bu karanlık evrende senin en iyi ışığındır; senin en kötü umutsuzluğunda en iyi umudundur!”
― Mehmet Murat ildan

“Mutsuz bir insan olabilirsin, fakat umutsuz bir insan asla olmamalısın! Başarısız bir insan veya yenilmiş veya terkedilmiş şansız bir insan olabilirsin, fakat umutsuz bir insan asla olmamalısın! Umutsuz olmak kötünün kötüsüdür, nihai kötüdür!”
― Mehmet Murat ildan

“Ne olursa olsun, olumlu düşündüğün sürece umutsuzluk sana asla dokunamaz!”
― Mehmet Murat ildan

“Zihninin gücü senin umutsuzluğunun derinliğini belirler! Daha zayıf zihin oldukça daha derin umutsuzluk olacaktır!”
― Mehmet Murat ildan

“Trajedi bir felakettir; fakat o trajediden sonraki umutsuzluk çok daha büyük bir felakettir!”
― Mehmet Murat ildan

“Umutsuzluk yolunda asla seyahat etmemelisin çünkü o yol her türlü ışıktan yoksundur!”
― Mehmet Murat ildan

“Umutluyla umutsuz bir araya geldiklerinde her ikisi de birbirlerinden harika şeyler öğrenecekler: Umutlu, umutsuz olmanın dehşetini öğrenecek ve umutsuz da umutlu olmanın güzelliğini öğrenecek!”
― Mehmet Murat ildan

“Umut dolu insanların etrafında her zaman bir ışık görebilirsin ve umutsuzların etrafında da karanlık! Ve karanlık zamanlarda etrafındaki bir ışıktan daha iyi bir kalkana nasıl sahip olabilirsin?”
― Mehmet Murat ildan

“Ancak durum tamamen umutsuz olduğunda, hiçlikten bir umut yaratma yeteneğinin olup olmadığını öğrenirsin!”
― Mehmet Murat ildan

“Modern ilerlemenin vebası: kolonileştirme, ticaret, beleş Kutsal Kitap'lar, savaş, hastalıklar, takma kol ve bacaklar, fabrikalar, köleler, delilik, nevrozlar, psikozlar, kanser, frengi, verem,
kansızlık, grevler, lokavtlar, kıtlık, hiçlik, boşluk, tedirginlik, kavga, umutsuzluk, sıkıntı, intihar, hileli iflas, damar sertliği, megalomani, şizofreni, fıtık, kokain, asit prusik, boğucu gaz bombaları, gözyaşartıcı gazlar, kuduz köpekler, kendi kendine telkin, kendi kendini zehirleme, psikoterapi, hidroterapi, elektrik masajları, elektrik süpürgeleri, konserve et, besleyici haplar, hemoroidler, kangren... Artık ıssız ada yok. Cennet yok. Göreceli mutluluk da yok. Kendilerinden delicesine kaçmaya çabalayan insanlar; kurtuluşu arayarak buzulların altında ya da tropikal bataklıklarda, ya da tırmanarak Himalaya'lara ya da boğularak stratosferde... XVIII. Yüzyıl insanları, böyle bir son özlüyorlardı. Sonunda bıktılar bundan. Başladıkları yere dönmek istediker, dölyatağına yeniden gelmek.”
― Henry Miller, Black Spring

“Bir şey olmaktan çoktan umudunu kesip sadece var olmak için çabalayan insanların vurdumduymazlığı mahallenin her taşına sinmişti. Fakirliğin gürültüsü ve sefaletin cümbüşü sokak aralarında birbirine karışıyordu. Burada doğanlar kadere isyan etmezlerdi, çünkü kendileri için başka bir kader ihtimali olmadığından eminlerdi. Sonradan gelenlerse bu çukurdan en kısa zamanda kurtulacaklarına yemin eder ama bu yemini tutamazlardı. Kabulleniş ağır ağır üzerlerine çöker, sinsi sinsi iliklerine işlerdi ve çok geçmeden Murateli sokaklarının bir parçası haline gelirlerdi. Yoldaki taş, ağaçtaki dal kadar ait olurlardı yaşadıkları yere.”
― Hande Altaylı, Kahperengi

“Durumun ve şartların umutsuz olması, senin de umutsuz olmanı gerektirmez!”
― Mehmet Murat ildan

“Sen umut diyorsun Akbaba ama hayal kırıklıkları umudumu öldürüyor!”
― Kalemzade Cengiz Yardim, Tanrı'nın Oku

“Bütün çaresizliklerin anahtarı harekete geçmektir, yola koyulmaktır, çünkü sabit durarak, bekleme yaparak hiçbir mücadele yapılamaz, hiçbir çözüm bulunamaz!”
― Mehmet Murat ildan

“(...) onu yöneten aslında kendisi değil; duyguları, sabırsız kişiliğiydi. Bir şeyler olacaksa hemen olmalı ya da hemen olmuyorsa hiç olmamalıydı ona göre. İçinde onu kontrol eden laftan anlamaz bir çocuk yaşıyordu ve Can, bu çocuktan nefret ediyordu. Bazen gerçekten de uzun sürecek bir şeyi, gerçekleşmesi mucize olacak kadar kısa bir süre de olsun istiyor ve haliyle o kadar kısa sürede gerçekleşmeyince de umutsuzluğa bürünüp kendi benliğine saldırıyordu.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Niyet nerde, umut orda.”
― Abhijit Naskar, Kral Fakir: When Calls The Kainat

“Umutsuz insanların yüzlerine bir bak, sanki donmuşlar, öylece boş bakışlar, boş duruşlar, korkunç bir sessizlik, sanki bu dünyada yoklar! Ama unutma, hiç kimse umutsuzluğu hiçbir şey yapmadan öylece heykel gibi durarak yenemez! Umudun kalmamışsa hemen git bul onu, onsuz var olunmaz!”
― Mehmet Murat ildan