الهام مقدم راد

“ديشب ، تمام شب ،
چنان بوسه بارانم كرد
كه فكر مي كردم حتي چيزكي از من نمي ماند
اما امروز ، همين امروز صبح
خود او،
نگاهي نو
و لباسي نو
و روحي نو را تن جامه ام كرد.”
― Ribwar Siwayli

“دوست داشتن، چشم‌پوشی از قدرت است.”
― Milan Kundera, The Unbearable Lightness of Being

“If science could comprehend all phenomena so that eventually in a thoroughly rational society human beings became as predictable as cogs in a machine, then man, driven by this need to know and assert his freedom, would rise up and smash the machine.

What the reformers of the Enlightenment, dreaming of a perfect organization of society, had overlooked, Dostoevski saw all too plainly with the novelist's eye: namely, that as modern society becomes more organized and hence more bureaucratized it piles up at its joints petty figures like that of the Underground Man, who beneath their nondescript surface are monsters of frustration and resentment.”
― William Barrett

“خواننده هایی هستند که از تاریکی شعر را می خوانند ،خواننده هایی که شعر را در تاریکی می خوانند .خواندن هم "استیل "می طلبد .
خواندن هنری است که سهمش را درشعر ،و به طور کلی در ادبیات ،باید جدی گرفت . یک خواننده ی حرفه ای در حاشیه ی آنچه می خواند برای خودش ابزاری دارد و کار گاهی . خواننده ای که برای خواندن متن کارگاه شخصی نداشته باشد یک خواننده ی بی ساز و برگ ،یک خواننده ی عامی ،است .
برعکس ،خواننده ی باساز وبرگ ،سطرهایی نخوانده را می خواند ،لای سطرها را می خواند . در این معنا ،خواندن خود نوعی خلق است ،آفرینش است . خواننده ای که نمی نویسد ولی خودش متنی برای خواندن می شود . این طور خواندن ،قدرت است . و فکر می کنم که پل کلودل شاعر فرانسوی از این هم فراتر می رود وقتی می گوید :غرض وهدف ادبیات این است که خواندن یاد بگیریم

یدالله رویایی .
از سخنرانی در انجمن معماران و شهرسازان ایرانی . پاریس فوریه 98
منتشر شده با عنوان "جای کلمه”
― یدالله رویایی