SARAH

“هر روز می‌پرسی که: آیا دوستم داری؟
من جای پاسخ بر نگاهت خیره می‌مانم
تو در نگاه من، چه می‌خوانی، نمی‌دانم
اما به جای من، تو پاسخ می‌دهی: آری
ما هر دو می‌دانیم
چشم و زبان، پنهان و پیدا، رازگویانند
و آنها که دل به یکدیگر دارند
حرف ضمیر دوست را ناگفته می‌دانند
ننوشته می‌خوانند
من «دوست دارم» را
پیوسته در چشم تو می‌خوانم
ناگفته می‌دانم
من آنچه را احساس باید کرد
یا از نگاه دوست باید خواند
هرگز نمی‌پرسم
هرگز نمی‌پرسم که: آیا دوستم داری
قلب من و چشم تو می‌گوید به من: آری”
― فریدون مشیری, گزیده اشعار فریدون مشیری

“سکوتت را دوست دارم
چنان که گویی تو اینجا نیستی
چنان که گویی چشمانت پریده اند و رفته اند
چنان که گویی بوسه ای دهانت را بسته است”
― Pablo Neruda

“صداها

وقتي كه شب
به خانه برمي گردي
و صداي كليد را در قفل مي شنوي
.بدان كه تنهايي

وقتي كليد برق را مي زني
صداي تيك را ميشنوي
.بدان كه تنهايي

وقتي در تخت خواب
از صداي قلب خودت نمي تواني بخوابي
.بدان كه تنهايي

وقتي كه زمان
كتاب ها و كاغذ ها را در خانه مي جود
و تو صدايش را مي شنوي
.بدان كه تنهايي

اگر صدايي از گذشته
تو را به روزهاي قديمي دعوت كند
.بدان كه تنهايي

و تو بي آن كه قدر تنهايي را بداني
دوست داري
خودت را خلاص كني
اگر اين كار هم بكني
باز تك و تنهايي”
― Aziz Nesin

“نە من بارانم
نە تۆش بیابانێکی تینوو
ئەی چی تێکەڵ یەکدیمان بکات...
نە من هەڵۆم و
نە تۆش شەپۆلی با
ئەی چی بۆ سەر ئەو ترۆپکە بەرزە دەمبا؟”
― شێرزاد حه‌سه‌ن