Sara Alaee

“هرگز ز دل امید گل آوردنم

نرفت

این شاخ خشک

زنده به بوی بهار "تو"ست”
― هوشنگ ابتهاج

“نامت را در پرانتزی می‌نویسم
که آن را برای همیشه خواهم بست

سال‌ها بعد
چون دری قدیمی
بازش می‌کنند
زن بر دریچه خیره مانده و مرد
آرام دور می‌شود”
― گروس عبدالملکیان, رنگ‌های رفته‌ی دنيا

“...دنگ...، دنگ
.لحظه ها مي گذرد
.آنچه بگذشت، نمي آيد باز
قصه اي هست كه هرگز ديگر
.نتواند شد آغاز
مثل اين است كه يك پرسش بي پاسخ
.بر لب سر زمان ماسيده است
تند برمي خيزم
تا به ديوار همين لحظه كه در آن همه چيز
،رنگ لذت دارد، آويزم
:آنچه مي ماند از اين جهد به جاي
،خنده لحظه پنهان شده از چشمانم
:و آنچه بر پيكر او مي ماند
...نقش انگشتانم”
― سهراب سپهری

“چیزی به دست نمی‌آری، چیزی نمی‌دهی از دست؛ تنها خطّی خون، تنها راهی برای اجتناب از واقع، سرخ، اما از اشتباهِ عاشقان. حتا به دست نمی‌آری، حتا نمی‌دهی از دست، بس که آهسته غرق می‌شود پروانه‌ی سفید در شرابِ سنِّ تو.”
― بیژن الهی