aaq X

“این عکس قصه قشنگی دارد. رفتیم خدمت آقا و همین جور که مشغول کار بودند، قرار شد که عکس بگیریم. داشتند چیزی می خواندند. چند تا عکس گرفتم، اما راضی نشدم. عاقبت دل به دریا زدم و گفتم، آقا! این عکس هایی که ما از شما گرفتیم، همش اشداء علی الکفار می شود، برای مصرف داخلی اجازه بدهید یک عکس رحماء بینهم هم بیاندازیم! آقا سر بلند کردند و خندیدند و ما هم این عکس را انداختیم!”
― رضا امیرخانی, داستان سیستان: ۱۰ روز با ره‌بر

“مردم همه گوسفندند و ما چوپان:
حواستان باشد!بزرگترین اشتباه در حکومت بها دادن به مردم یاارزش قائل شدن به مردم است.شما مطمئن باشیدکه اگر برای مردم ارزشی بیش از گوسفند قائل شوید نمی توانید بر آنها حکومت کنید.
بهای مردم را شمامعین می کنید نه خودشان.اگر شما بر مردم قیمت نگذارید,آنها قیمتی بر خودشان می گذارند که هیچ جور نمی توانید بخریدوتازه اینکه من گفتم بالاترین قیمت است قیمت آدمهای اندیشمند و چاق و چله.قیمت بقیه مردم حداکثر در حدپشکل گوسفند است نه بیشتر.
نتیجه اینکه:
مردم را هر جور بار بیاوریدبار می آینداگر به آنها احترام بگذاریدفکر می کنند شما موظفید به آنها احترام بگذارید اگر به آنها توضیح دهیدگمان می کنند شما موظف به توضیح دادنید
در حالیکه همه بارها این جمله را از دهان خود من شنیده اینکه:
ما در مقابل هیچ کس ملزم به پاسخگویی یا توضیح دادن چی ؟
-نیستیم
اگر شما این اصل گوسفند بودن مردم رادرست بفهمید بقیه شیوه هاو سیاست ها و روش های حکومت داری مرا به خوبی درک می کنید و الا نمی کنیدو اگر نکنید همینطور گوساله می مانید و هیچ وقت گاو نمیشوید.”
― سید مهدی شجاعی, دموکراسی یا دموقراضه

“اتومبیل های هم راهمان که زیاد هم هستند، به ترتیب راه می افتند. سر تیم کنار در خروجی مصلا ایستاده است و یکایک اتومبیل ها را نگاه می کند. ما داریم "و جعلنا" می خوانیم که یک هو نرسیده به "سد" هیرمند، وسط "من بین ایدیهم" شان گیر می افتیم.”
― رضا امیرخانی, داستان سیستان: ۱۰ روز با ره‌بر