Hoda

“بیرون بیا رفیق!
به مخاطره انداز،
خرده پولت را که دگر پولی نیست،
جای خوابت را که زیر باران است
و کارت را که فردا از دست می‌دهی.
به خیابان بیا! مبارزه کن!
برای انتظار بسی دیر است
به خود کمک کن،
آن‌دم که به یاری ما می‌شتابی: متحد شو!

فدا کن آنچه داری، رفیق!
تو هیچ نداری
بیرون بیا
و برابر اسلحه‌ها بایست
و بر حقوقت پافشاری کن.
اگر بدانی که چیزی برای از دست دادن نداری،
گزمگان آن‌ها، تفنگ کافی نخواهند داشت.

به خیابان بیا! مبارزه کن!
برای انتظار بسی دیر است
به خود کمک کن،
آن‌دم که به یاری ما می‌شتابی: متحد شو!”
― Bertolt Brecht

“نشسته‌ام به در نگاه می‌کنم
دریچه آه می‌کشد
تو از کدام راه می‌رسی
جوانی مرا چه دلپذیر داشتی
مرا در این امید پیر کرده‌ای

نیامدی و دیر شد...”
― هوشنگ ابتهاج

“آخرین برگ سفرنامه باران این است،
که زمین چرکین است...”
― محمدرضا شفیعی کدکنی

“تلخون گفت: تو نخوابیده بودی، مرده بودی. می شنوی؟ مرده بودی… ده سال است که غمت را می پرورم.”
― Samad Behrangi, تلخون