Gülçin

“Yeşilçam'ın 'sinemacılar' dönemi (50-60 arası) için, Türk Sinemasının ümmi dönemi de denebilir. ... Türk sinemasının ümmi dönemi hep sanatsal yönden, içerdiği seviyesizlik açısından ele alınmış, o döneme has büyük tevazu ve samimiyetin, ileriye dönük, sahici bir özün gelişmesi bakımından taşıdığı büyük potansiyel değer görmezlikten gelinmiştir. Yeşilçam'ın ümmi dönemindeki sanatsız sahiciliğin kendine has folklorik ve popüler bir şiiriyeti olduğu rahatça öne sürülebilir. O sahicilik ki, bu günün 'sanatsal' iddialar taşıyan Türk sinemasında gün geçtikçe daha aranır hale geliyor.”
― Ayşe Şasa, Yeşilçam Günlüğü

“Manevi gelişmenin 'olmak' olduğunu öğrendim. Batıda, eşyaya dair bilgiye sahip olmak genellikle nihai amaç olarak görülür; hayatın bütün meselelerinin akılla halledilebileceğine inanılır. Halbuki hakikat yolunun yolcuları için nihai amaç aydınlanma ve saflaşmadır. Bu hal insanın bütününü gerektirir; olgunlaşmanın yolu, uyanma ve zamanla 'olmak'tır. Aşık, ebediyete uzanan uzun yolculukta bir seyyah olur.”
― Rabia Christine Brodbeck, From the Stage to the Prayer Mat: The Story of How a World-Famous Dancer Fell in Love with the Divine

“Bir türkü duyulur... Gecede başka türlü, gündüzde başka türlüdür. Çocuk söylerse başka tatta, kadın söylerse... Genç söylerse başka türlü olur, yaşlı söylerse... Dağda söylenirse başka, ovada, ormanda, denizde başka türlüdür. Hep ayrı ayrı tattadır. Sabahleyin başka, öğle, ikindin, akşamlayın başkadır.”
― Yaşar Kemal, İnce Memed

“Türk sinemasının ümmi döneminde, ortalama Türk filmi, bir Doğulu yabancılaşmanın, 'alaturka'nın ürünüydü; şimdi Batılılığa özgü bir yabancılaşma, 'alafranga' baskın. Yeni dönem sinemasında ne klasik Doğuya, ne de köklü bir Batılılığa yer var. Bunların her ikisinden de ustaca kaytarılıyor. (Aydın bir sinemanın ölçütünün Batılı bir bilinçle Doğuyu araştırmak, Doğulu bir bilinçle Batıya sanatsal eleştirel bir düzeyde gaza etmek olduğu öne sürülebilirse, bunların her ikisi de yeni dönem sinemasında yok. Doğudan ve kendi Doğululuğundan nefret eden, elden düşme bir Batıya teslim bayrağını çekmiş bir 'sürü psikolojisi'nin tüm izlerini taşıyor bu yeni sinema.)”
― Ayşe Şasa, Yeşilçam Günlüğü