r

“پیرزن گدایی جلوی زوربا رو گرفت و پرسید:دین و ایمان داری ؟

زوربا گفت :آره

پیر زن گفت :پس 5 سکه به من بده

زوربا پولو داد و به اربابش گفت :این
!طرفا دین و ایمان خیلی ارزونه؛ فقط 5 سکه”
― Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek

“من با تو من با او من با همه هستم
کتمان نمی‌کنم!
پای میز محاکمه یا نقاشی
به هر کجا که می‌خواهی
امروز مرا بِکِش!
اگر نه فردا مرا بُکُش!
که تکه پاره شده مردی ژنده ژولیده‌ام!
هنوز ترک‌دار همان سنگم
که در خیال تو پرتاب کردم و
در تمام دخترهای دنیا گشت و
پنجره‌ای وا نکرد
من این زن زشتی که شاید دوستم بدارد و به کسی مربوط نیست
با تمام دخترهای آن دنیا عوض نمی‌کنم
پای میز محاکمه یا...
به هر طرف که می‌خواهی
امروز مرا بِکش!
اگر نه وقتی که مُردم خدایا شتاب کن!
پیش از آن‌که دوستانم سر برسند!
هر که را بوسیده‌ام
بُکُش!”
― Ali Abdolrezaei

“براي کندن گل سرخ اره آورده ايد؟!


چرا اره؟



به گل سرخ بگوييد: تو ، هي تو!

خودش مي افتد و ميميرد . . .”
― بیژن نجدی

“در اولین روز سال تحصیلی، دانشجویان نوپای رشته معماری، کاغذ و قلم به دست، آمده بودند تا به عادت دیرینه و نهادینه، درس معماری را گوش کنند و جزوه ها بردارند.
بی مقدمه از آن ها خواستم که با کاغذهای خود موشک بسازند. دیدنی تر از چهره دانشجویان، چهره والدین بعضی از آنها بود که در انتهای کارگاه ایستاده بودند تا شاهد افزونی بار علم و دانش فرزدانشان شوند.
زمانی سپری شد تا دانشجویان دریافتند که اشتباهی در کار نیست و باید موشک بسازند موشک ها یک به یک ساخته شد و چهره ها یک با یک شکفتهشد و شور و نشاط جایگزین دلواپسی و نگرانی روز اول مدرسه گردید.
نیمی از وقت کارگاه به موشک سازی و موشک بازی گذشت. آن گاه از دانشجویان خواستم که موشک های خود را روی یک میز و کاغذهای سفید خود را روی میز دیگر بگذارند.
یکی از آن ها را دعوت کردم تا موشک خود را از میان سایر موشک ها پیدا کند؛ گشت و پیدا کرد. از او خواستم تا کاغذ سفید خود را نیز از میان سایر کاغذها پیدا کند؛ گشت و پیدا نکرد… همه ی کاغذها مثل هم بودند!
حالا دانشجویان اولین درس معماری را فراگرفته بودند : معماری دمیدن ارزشی ست در ماده.”
― عیسی حجت