Prem

“கற்பனாவாதம் ஒரு வயதில் நம்மை ஆட்கொள்கிறது. மண்ணில் கால்தொடாத உலகங்களில் வாழ்கிறோம். பின்னர் மெல்ல மெல்ல யதார்த்தங்களுக்குள் நுழைகிறோம். வெற்றுக்கற்பனைகள் என கற்பனாவாதத்தை இகழவும் விலகவும் தொடங்குகிறோம். கற்பனாவாதத்தை விட்டு விலகுவது முதிர்ச்சியின் ஓர் அடையாளம் என்று சொல்லப்படுகிறது. அது உண்மை அல்ல. கற்பனாவாதத்தை விட்டு விலகுவதென்பது நடைமுறைத் தர்க்கபுத்தி வலுவடைவதன் அடையாளம் மட்டுமே.அதன் நன்மைகள் பல உண்டு. ஆனால் இழப்புகளும் அதற்கிணையானவை. கற்பனாவாதம் மட்டுமே மொழியை அதன் உச்சங்கள் நோக்கி கொண்டு செல்கிறது. யதார்த்தவாதம் என்றுமே மொழியின் நடைமுறைத்தன்மையை மீறுவதில்லை. மொழி அதற்கு சிறகு அல்ல, ஒரு பயன்படுபொருள் மட்டுமே. ஆகவே மொழியில் ஓர் இயந்திரக்கச்சிதத்தை மட்டுமே யதார்த்தவாதம் அடைகிறது. அந்தக் கச்சிதமே மொழியின் சிறந்த நிலை என நம்புபவர்கள் மொழியை அறிவதே இல்லை. கச்சிதமான நடையே நல்ல நடை என நம்புவதுபோல இலக்கியத்தில் நுணுக்கமான வீழ்ச்சி பிறிதொன்றில்லை. ஏனென்றால் அப்படி கச்சிதம் என ஒன்றில்லை. கச்சிதம் என நாம் எண்ணுவது கொடுப்பவனும் பெறுபவனும் சந்திக்கும் அந்த தொடர்புறுத்தல்புள்ளியைச் சார்ந்தது. ஆனால் அது மிக எளிதில் மாறிவிடும்.”
― Jeyamohan

“After the Poona Pact, Gandhi had begun referring to the ‘untouchables’ as ‘Harijans’, a term meaning ‘Children of God’. He thought it less pejorative than ‘untouchable’ or its equivalent in Indian languages, less patronizing than the colonial coinage, ‘Depressed Classes’, and more indigenous-sounding than his own earlier alternative, ‘suppressed classes’.

The term ‘Harijan’ had first been used by the medieval poet-saint Narasinha Mehta, whom Gandhi had long admired. ‘Not that the change of name brings about any change of status,’ he remarked, ‘but one may at least be spared the use of a term which is itself one of reproach'.”
― Ramachandra Guha, Gandhi 1915-1948: The Years That Changed the World

“Gandhi, claimed Ambedkar, had orally promised him that the Congress would encourage candidates from the Depressed Classes who contested in general seats, but in the absence of constitutional safeguards such promises meant nothing. Ambedkar thus wrote that he could not

'accept the assurances of the Mahatma that he and his Congress will do the needful. I cannot leave so important a question as the protection of my people to conventions and misunderstandings.'

'The Mahatma is not an immortal person....There have been many Mahatmas in India whose sole object was to remove untouchability and to elevate and absorb the Depressed Classes but every one of them have failed in their mission. Mahatmas have come and Mahatmas have gone. But untouchables have remained as untouchables'.”
― Ramachandra Guha, Gandhi 1915-1948: The Years That Changed the World

“One day, the physicist Sir C.V. Raman came up from Bangalore to see Gandhi. Raman’s conceit was legendary. In the summer of 1930, he booked a passage for his wife and himself on a boat leaving for Europe in October, so confident was he of winning the Nobel Prize for physics that year (which he did). Now, meeting an Indian even more celebrated than himself, Raman told him: ‘Mahatmaji, religions cannot unite. Science offers the best opportunity for a complete fellowship. All men of science are brothers.’ ‘What about the converse?’ responded Gandhi. ‘All who are not men of science are not brothers?’ Raman had the last word, noting that ‘all can become men of science’.

Raman had come with a Swiss biologist who wished to have a darshan of the Indian leader. Introducing his colleague, Raman said he had discovered an insect that could live without food and water for as long as twelve years. ‘When you discover the secret at the back of it,’ joked Gandhi to the Swiss scientist, ‘please pass it on to me.”
― Ramachandra Guha, Gandhi 1915-1948: The Years That Changed the World