اتیه

“پس چه باید بکنم
من که در لخت‌ترین موسم بی‌چهچه سال
تشنه‌ی زمزمه‌ام؟”
― سهراب سپهری, The Expanse of Green: Poems of Sohrab Sepehry (UNESCO COLLECTION OF REPRESENTATIVE WORKS: PERSIAN HERITAGE SERIES)

“شاعر کیست؟ انسانی اندوهگین که غم ژرفش را در قلب نهان می دارد، اما لب هایش چنان حالتی یافته اند که وقتی آه می کشد و ناله بر می آورد، از بین دو لب نغمه ای دلنشین به گوش می رسد.

مردمی که در اطراف او جمع شده اند، می گویند: «باز هم بخوان،» که معنایش آن است که: «باشد که باز دردها روحت را شکنجه دهند، تا ما با نغمه ی ناله هایت به وجد آییم.»”
― Søren Kierkegaard, Either/Or: A Fragment of Life

“همیشه بخشی از وجود آدم رشد می‌کند به قیمت عقب ماندن بخش دیگران.”
― رضا قاسمی, وردی كه بره‌ها می‌خوانند

“عمری که نمانده را به جو ریخته‌ای
دریای غمت را به گلو ریخته‌ای
تنهایی سنگین تو کارش را کرد
ای کوه! چه بی‌صدا فرو ریخته‌ای”
― Reza Mousavi, یک روز دوباره بال و پر می‌گیریم