Mayuran Senthurselvan

“For a while" is a phrase whose length can't be measured.At least by the person who's waiting.”
― Haruki Murakami, South of the Border, West of the Sun

“கற்பனையில் நகர்கிறது
நிமிடங்கள்..

என்றாவது ஒருநாள்
மாறிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில்.”
― Caleb Arun

“எழுக! இதோ புதிய தினம்! முடிவின்மையின் எல்லையற்ற கருணையிலிருந்து இன்னொரு துளி! சலனமின்மையின் பெருங்கடலில் இருந்து இன்னோர் அலை. இதோ வெறுமையின் புன்னகை ஒளியெனத் திரண்ட கதிரவன் பிறந்து வருகிறான். இருளின் ஆழத்திலிருந்து மேகங்கள் நுரைத்து எழுகின்றன. கதிர்கள் தொட்ட இடங்களில் மரங்கள் பசுமையாக உருவாகின்றன. மேகங்களிலிருந்து வழியும் காற்று கிளைகளைத் தழுவுகிறது. பறவைகளை வாரி வானில் இறைக்கிறது. அவற்றின் குரல்களிலிருந்து ஒலி உருவாகிறது. பனியின் திரையை நழுவவிட்ட மலைகள் சிவக்கின்றன. புதிய அருவிகள் பொங்கிச் சரிகின்றன. எழுக! இன்று புதிதாய் பிறந்தெழுக! நெருப்பாக எழுக! காற்றாக எழுக! வானாக எழுக! இல்லாமையிலிருந்து இருப்புக்கு வருக! இருளிலிருந்த ஒளிக்கு வருக! மரணத்திலிருந்து அதீதத்திற்கு எழுக!”
― Jeyamohan, விஷ்ணுபுரம்

“Have you heard of the illness hysteria siberiana? Try to imagine this: You're a farmer, living all alone on the Siberian tundra. Day after day you plow your fields. As far as the eye can see, nothing. To the north, the horizon, to the east, the horizon, to the south, to the west, more of the same. Every morning, when the sun rises in the east, you go out to work in your fields. When it's directly overhead, you take a break for lunch. When it sinks in the west, you go home to sleep. And then one day, something inside you dies. Day after day you watch the sun rise in the east, pass across the sky, then sink in the west, and something breaks inside you and dies. You toss your plow aside and, your head completely empty of thought, begin walking toward the west. Heading toward a land that lies west of the sun. Like someone, possessed, you walk on, day after day, not eating or drinking, until you collapse on the ground and die. That's hysteria siberiana.”
― Haruki Murakami, South of the Border, West of the Sun